
Invocation, the Naimiṣāraṇya Frame, Kali-yuga’s Problem, and the Glory of Hari-kathā
அத்தியாயம் மங்களாசரணத்துடன் தொடங்கி, ஸ்ரீவிஷ்ணுவை (வராஹாவுடன்) மற்றும் லக்ஷ்மியுடன் கூடிய வேதவ்யாசரைப் போற்றுகிறது. பின்னர் நைமிஷாரண்யத்தில் முனிவர் சபை அமைந்து, வ்யாசரின் சீடரான சூதரை முனிவர்கள் மரியாதையுடன் வரவேற்று தர்மகதையை கேட்க அமர்கிறார்கள். சௌனகர் கேட்கிறார்—கலியுகத்தில் நெறி வீழ்ச்சி, குறுகிய ஆயுள், வறுமை, புண்ணியம் ஈட்டும் திறன் குறைதல் ஆகியவற்றிடையே பக்தியும் உண்மையான நலனும் எவ்வாறு பிறக்கும்? உபதேசத்தின் நெறிசார் பாரம் வலியுறுத்தப்படுகிறது—நல்ல வழி காட்டுபவன் புண்ணியப் பங்காளி; தீய வழிக்குத் தள்ளுபவன் பாபப் பங்காளி. கருணையுள்ள ஆசான்கள் கேசவனுக்கு ஒப்பாகப் புகழப்படுகிறார்கள்; வைஷ்ணவ ஹரிகதையைத் தடுக்கவோ இகழவோ செய்பவர்கள் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள். இறுதியில் சூதர் அதிகார-பரம்பரையை நிறுவி, வ்யாசர் ஜைமினிக்குச் சொன்னதைத் தான் கூறுவதாக அறிவிக்கிறார்; கலியுகத்திலும் மோக்ஷம் ஏன் எளிதாகிறது என்பதற்கான உள்ளடக்க உரையாடலுக்கான முன்னுரை இது. ஹரிகதை பாபநாசினி, கிரியாயோகத்தின் சாரம் என உயர்த்தப்படுகிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.