Adhyaya 80

Verse 1

पिप्पल उवाच । कामकन्यां यदा राजा उपयेमे द्विजोत्तम । किं चक्राते तदा ते द्वे पूर्वभार्ये सुपुण्यके

பிப்பலர் கூறினார்—ஓ த்விஜோத்தமா! அரசன் காமகன்னியைக் கல்யாணம் செய்தபோது, அந்த இரு முன்னாள் மனைவியர்—மிகப் புண்ணியவதியர்—அப்போது என்ன செய்தனர்?

Verse 2

देवयानी महाभागा शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी । तयोश्चरित्रं तत्सर्वं कथयस्व ममाग्रतः

மகாபாக்யவதி தேவயானியும், வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டாவும்—அவர்களின் வரலாற்றை முழுமையாக என் முன்னிலையில் சொல்லுங்கள்.

Verse 3

सुकर्मोवाच । यदानीता कामकन्या स्वगृहं तेन भूभुजा । अत्यर्थं स्पर्धते सा तु देवयानी मनस्विनी

சுகர்மர் கூறினார்—அரசன் காமகன்னியைத் தன் இல்லத்திற்கு அழைத்து வந்தபோது, உயர்மனத்தையுடைய தேவயானி மிகுந்த பொறாமையும் போட்டியும் கொண்டாள்.

Verse 4

तस्यार्थे तु सुतौ शप्तौ क्रोधेनाकुलितात्मना । शर्मिष्ठां च समाहूय शब्दं चक्रे यशस्विनी

அவனுக்காகக் கோபத்தால் கலங்கிய மனத்துடன் அவள் தன் இரு மகன்களையும் சபித்தாள்; மேலும் புகழ்மிக்கவள் சர்மிஷ்டாவை அழைத்து உரத்த குரலில் பேசினாள்.

Verse 5

रूपेण तेजसा दानैः सत्यपुण्यव्रतैस्तथा । शर्मिष्ठा देवयानी च स्पर्धेते स्म तया सह

அழகு, ஒளி, தானம், மேலும் சத்தியமும் புண்ணியமும் நிறைந்த விரதங்களில்—சர்மிஷ்டாவும் தேவயானியும் அவளுடன் போட்டியிட்டனர்.

Verse 6

दुष्टभावं तयोश्चापि साऽज्ञासीत्कामजा तदा । राज्ञे सर्वं तया विप्र कथितं तत्क्षणादिह

அப்போது காமஜாவும் அந்த இருவரின் தீய எண்ணத்தை அறிந்தாள். ஓ பிராமணரே, உடனே இங்கே நடந்த அனைத்தையும் அரசனிடம் தெரிவித்தாள்।

Verse 7

अथ क्रुद्धो महाराजः समाहूयाब्रवीद्यदुम् । शर्मिष्ठा वध्यतां गत्वा शुक्रपुत्री तथा पुनः

அப்போது மகாராஜா கோபமுற்று யதுவை அழைத்து கூறினார்—“போ; சர்மிஷ்டாவை கொல்லச் செய்; அதுபோல சுக்ரரின் மகளையும்.”

Verse 8

सुप्रियं कुरु मे वत्स यदि श्रेयो हि मन्यसे । एवमाकर्ण्य तत्तस्य पितुर्वाक्यं यदुस्तदा

“மகனே, உன் நலனையே நினைத்தால் எனக்கு மிகப் பிரியமானதைச் செய்.” தந்தையின் இவ்வார்த்தைகளை கேட்ட யது அப்போது (பதில் கூற/செயல்பட)த் தொடங்கினான்।

Verse 9

प्रत्युवाच नृपेंद्रं तं पितरं प्रति मानद । नाहं तु घातये तात मातरौ दोषवर्जिते

மரியாதை அளிப்பவன் யது, அந்த அரசர்களின் தலைவனான தந்தையிடம் கூறினான்: “தந்தையே, குற்றமற்ற தாய்-தந்தையை நான் கொல்லச் செய்யமாட்டேன்.”

Verse 10

मातृघाते महादोषः कथितो वेदपंडितैः । तस्माद्घातं महाराज एतयोर्न करोम्यहम्

வேதப் பண்டிதர்கள் ‘தாயைக் கொல்வது மகாபாபம்’ என்று கூறியுள்ளனர். ஆகவே, ஓ மகாராஜா, இவ்விருவரையும் நான் கொல்லமாட்டேன்।

Verse 11

दोषाणां तु सहस्रेण माता लिप्ता यदा भवेत् । भगिनी च महाराज दुहिता च तथा पुनः

மகாராஜா, தாய் ஆயிரம் தோஷங்களால் லிப்தமாவாளாயின், அக்காளும் மகளும் மீண்டும் அதுபோலவே கலுஷமடைவார் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 12

पुत्रैर्वा भ्रातृभिश्चैव नैव वध्या भवेत्कदा । एवं ज्ञात्वा महाराज मातरौ नैव घातये

மகன்களாலோ சகோதரர்களாலோ அவள் எந்நேரமும் கொல்லப்படத் தகுதியல்ல. இதை அறிந்து, மகாராஜா, அந்த இரு தாய்மாரையும் கொல்லாதீர்।

Verse 13

यदोर्वाक्यं तदा श्रुत्वा राजा क्रुद्धो बभूव ह । शशाप तं सुतं पश्चाद्ययातिः पृथिवीपतिः

அந்நேரம் யதுவின் சொற்களை கேட்ட அரசன் கோபமுற்றான். பின்னர் பூமிபதி யயாதி தன் மகனுக்கு சாபம் அளித்தான்।

Verse 14

यस्मादाज्ञाहता त्वद्य त्वया पापि समोपि हि । मातुरंशं भजस्व त्वं मच्छापकलुषीकृतः

இன்று என் ஆணையால் நீ தண்டிக்கப்பட்டாய்—பாவியாயினும் எனக்கு சமனே—என் சாபத்தால் கலுஷமடைந்து, இப்போது உன் தாயின் பங்கினை ஏற்று அனுபவிப்பாயாக।

Verse 15

एवमुक्त्वा यदुं पुत्रं ययातिः पृथिवीपतिः । पुत्रं शप्त्वा महाराजस्तया सार्द्धं महायशाः

இவ்வாறு தன் மகன் யதுவிடம் கூறி, பூமிபதி யயாதி மகனைச் சபித்தான்; அந்தப் பெரும் புகழுடைய மகாராஜா அவளுடன் அங்கிருந்து சென்றான்।

Verse 16

रमते सुखभोगेन विष्णोर्ध्यानेन तत्परः । अश्रुबिंदुमतीसा च तेन सार्द्धं सुलोचना

விஷ்ணு தியானத்தில் முழுகி, அவரிடமே பக்தியுடன் இருந்த அவன் இன்பப் போகத்தில் மகிழ்ந்தான்; அழகிய கண்களையுடைய அச்ருபிந்துமதியும் அவனுடன் சேர்ந்து களித்தாள்।

Verse 17

बुभुजे चारुसर्वांगी पुण्यान्भोगान्मनोनुगान् । एवं कालो गतस्तस्य ययातेस्तु महात्मनः

அழகிய உறுப்புகளையுடைய அவள் மனத்திற்கினிய, புண்ணியமான போகங்களை அனுபவித்தாள்; இவ்வாறு மகாத்மா யயாதியின் காலம் கழிந்தது।

Verse 18

अक्षया निर्जराः सर्वा अपरास्तु प्रजास्तथा । सर्वे लोका महाभाग विष्णुध्यानपरायणाः

அனைத்து தேவர்களும் அழிவற்றவர்கள்; பிற உயிர்களும் அவ்வாறே; ஓ மகாபாகா, எல்லா உலகங்களும் விஷ்ணு தியானத்தில் பராயணமாக உள்ளன।

Verse 19

तपसा सत्यभावेन विष्णोर्ध्यानेन पिप्पल । सर्वे लोका महाभाग सुखिनः साधुसेवकाः

தவம், சத்தியநிலை, விஷ்ணு தியானம் ஆகியவற்றால், ஓ பிப்பலா—ஓ மகாபாகா, எல்லா உலகங்களும் இன்பமடைந்து சாது சேவையில் ஈடுபடும்।

Verse 80

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रेऽशीतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில், வேனோபாக்யானத்தின் உட்பகுதியாகத் தாய்தந்தை தீர்த்த வர்ணனையுடன் யயாதி சரிதம் கூறும் எண்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।