Adhyaya 70

Verse 1

मातलिरुवाच । यमपीडां प्रवक्ष्यामि महातीव्रां सुदारुणाम् । भुंजंति पापिनः सर्वे क्रूरास्ते ब्रह्मघातकाः

மாதலி கூறினார்—யமனுடைய மிகத் தீவிரமும் மிகக் கொடுமையும் ஆன வேதனைகளை நான் விளக்குவேன்; அவற்றை எல்லாப் பாவிகளும், அந்தக் கொடிய பிராமணஹந்தகர்களும், அனுபவிக்கின்றனர்।

Verse 2

क्वचित्पापाः प्रपच्यंते तीव्रेण करिषाग्निना । क्वचित्सिंहैर्वृकैर्व्याघ्रैर्दंशैः कीटैश्च दारुणैः

சில இடங்களில் பாவிகள் எரியும் சாணத்தின் கடும் நெருப்பில் வேகவைக்கப்படுகின்றனர்; வேறு இடங்களில் சிங்கம், ஓநாய், புலி மற்றும் கொடிய கடியுள்ள பூச்சி-புழுக்கள் அவர்களைத் துன்புறுத்துகின்றன।

Verse 3

क्वचिन्महाजलौकोभिः क्वचिदाजगरैः पुनः । मक्षिकाभिश्च रौद्राभिः क्वचित्सर्पैर्विषोल्बणैः

சில இடங்களில் பெரும் அட்டைகள், சில இடங்களில் மீண்டும் பெரிய மலைப்பாம்புகள்; சில இடங்களில் கொடிய ஈக்கள், சில இடங்களில் மரண விஷம் நிறைந்த பாம்புகள் உள்ளன।

Verse 4

मत्तमातंगयूथैश्च बलोत्कृष्टैः प्रमाथिभिः । पंथानमुल्लिखद्भिश्च तीक्ष्णशृंगमहावृषैः

மேலும் மதம் கொண்ட யானைக் கூட்டங்கள்—மிகுந்த வலிமையும் கொடுமையும் உடையவை—கூர்மையான கொம்புகளுள்ள பெரிய காளைகள் பாதையையே கிழித்து உழுதெடுக்கும்.

Verse 5

महाशृंगैश्च महिषैर्दुष्टगात्रप्रबाधकैः । डाकिनीभिश्च रौद्राभिर्विकरालैश्च राक्षसैः

பெரிய கொம்புகளுள்ள எருமைகள் உடலைத் தாக்கித் துன்புறுத்துகின்றன; மேலும் கொடிய டாகினிகள், அச்சுறுத்தும் விகராள ராட்சசர்கள் உள்ளனர்।

Verse 6

व्याधिभिश्च महाघोरैः पीड्यमाना व्रजंति ते । महातुलां समारूढा दह्यमाना दवानले

மிகக் கொடிய நோய்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட அவர்கள் வழியில் செல்கின்றனர். மகாதுலை (நீதித் தராசு) மீது ஏற்றப்பட்டு, காட்டுத்தீ போன்ற தீப்பொறியில் எரிக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 7

महावेगप्रधूतास्ते महाचंडेन वायुना । महापाषाणवर्षेण भिद्यमानाश्च सर्वतः

மிகுந்த வேகத்துடன் கொந்தளிக்கும் கடும் காற்றால் அவர்கள் தூக்கி எறியப்படுகின்றனர். மேலும் எல்லாத் திசைகளிலும் பெரும் பாறைமழையால் நொறுக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 8

पतद्भिर्वज्रनिर्घोषैरुल्कापातैश्च दारुणैः । प्रदीप्तांगारवर्षेण हन्यमाना व्रजंति ते

இடிமுழக்கமிடும் வஜ்ரத் தாக்குதல்களாலும், கொடிய உல்காபாதங்களாலும், எரியும் அங்கார மழையாலும் அவர்கள் அடிபட்டு வேதனைப்பட்டபடி முன்னே செல்கின்றனர்.

Verse 9

महता पांसुवर्षेण पूर्यमाणा यमं गताः । ये नराः पापकर्माणः पापं भुंजंति दारुणम्

பெரும் தூசி மழையால் நிரம்பி மூடப்பட்ட பாவச் செயல்கள் செய்பவர்கள் யமனிடம் சென்று, தங்கள் பாவங்களுக்கான கொடிய துன்பத்தை அனுபவிக்கின்றனர்.

Verse 10

एवं पापविशेषेण पापिष्ठाः पापकारकाः । नरकं प्रतिभुंजंति बहुपीडासमाकुलम्

இவ்வாறு பாவத்தின் தனித்த தீவிரத்திற்கேற்ப, மிகப் பாவிகள்—பாவச் செயல் புரிவோர்—பல துன்பங்களால் கலங்கும் நரகத்தை அனுபவிக்கின்றனர்.

Verse 11

एतत्ते सर्वमाख्यातं विवेकं पुण्यपापयोः । अन्यत्किं ते प्रवक्ष्यामि धर्मशास्त्रमनुत्तमम्

புண்ணியம்–பாவம் எனும் வேறுபாட்டை உனக்கு முழுமையாக உரைத்தேன். இனி உனக்கு என்ன மேலும் சொல்வேன்? இது தர்மசாஸ்திரத்தின் ஒப்பற்ற போதனை.

Verse 70

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरिते सप्ततितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில், வேனோபாக்யானத்தின் உட்பட்ட பித்ருதீர்த்த வர்ணனையிலும், யயாதி சரிதத்திலும் எழுபதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.