Adhyaya 100

Verse 1

विष्णुरुवाच । नर्मदायास्तटे रम्ये वटे तिष्ठति वै पिता । विज्वलोऽपि समायातः पितरं प्रणिपत्य सः

விஷ்ணு கூறினார்—அழகிய நர்மதா கரையில் ஆலமரத்தின் அடியில் தந்தை தங்கியிருந்தார். விஜ்வலனும் அங்கே வந்து தந்தைக்கு பணிந்து வணங்கினான்।

Verse 2

वासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्यापि महामतिः । समाचष्टे स धर्मात्मा महिमानं पितुः पुरः

அந்த தர்மாத்மா, பேரறிவுடையவன், தந்தையின் முன்னிலையில் ‘வாசுதேவாபிதான’ எனப்படும் ஸ்தோத்திரத்தின் மகிமையை விளக்கினான்।

Verse 3

यथा विष्णुः समागत्य ददौ तस्मै वरं शुभम् । तत्सर्वं कथयामास सुप्रसन्नेन चेतसा

பின்னர் மிக அமைதியும் பேரானந்தமும் நிறைந்த மனத்துடன் அனைத்தையும் கூறினான்—விஷ்ணு எவ்வாறு அங்கே வந்து அவனுக்கு மங்களகரமான வரத்தை அளித்தார் என்பதை।

Verse 4

कुंजलोपि च वृत्तांतं समाकर्ण्य स भूपतेः । हर्षेण महताविष्टः पुत्रमालिंग्य विज्वलम्

அரசனின் நிகழ்வைச் செவிமடுத்த குஞ்சலனும் பேரானந்தத்தில் மூழ்கினான். தன் மகனை அணைத்துக்கொண்டு மகிழ்ச்சி ஒளியால் பிரகாசித்தான்।

Verse 5

आह पुण्यं कृतं वत्स त्वया राज्ञे महात्मने । उपकारं महापुण्यं वासुदेवस्य कीर्तनात्

அவன் கூறினான்—“குழந்தையே, அந்த மகாத்ம அரசனுக்காக நீ புண்ணியச் செயல் செய்தாய். வாசுதேவனின் கீர்த்தனையால் எழுந்த இந்த உதவி மிகப் புனிதமானது.”

Verse 6

एवमाभाष्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । पुत्रं देवसमोपेतं स्तुत्वा चैव पुनः पुनः

இவ்வாறு மகனிடம் கூறி, ஆசீர்வாதங்களால் அவனைப் பாராட்டினான். தெய்வத்துக்கு ஒப்பான பண்புகள் கொண்ட அந்த மகனை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தான்।

Verse 7

स्थितः सरित्तटे रम्ये च्यवनस्योपपश्यतः । एतत्ते सर्वमाख्यातं तेषां वृत्तं महात्मनाम्

அழகிய நதிக்கரையில், ச்யவனரின் முன்னிலையில் நின்று, அந்த மகாத்மர்களின் நடத்தை பற்றிய முழு வரலாறையும் உனக்குச் சொன்னேன்।

Verse 8

वैष्णवानां महाराज अन्यत्किं ते वदाम्यहम् । वेन उवाच । अमृतं शंखपात्रेण पानार्थं मम चार्पितम्

“மகாராஜா, வைஷ்ணவர்களைப் பற்றி நான் இன்னும் என்ன சொல்ல முடியும்?” வேணன் கூறினான்—“சங்கு பாத்திரத்தில் அருந்துவதற்காக எனக்கு அமிர்தம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.”

Verse 9

तस्मात्कस्य न च श्रद्धा पातुं मर्त्यस्य भूतले । उत्तमं वैष्णवं ज्ञानं पानानामिह सर्वदा

ஆகையால் இந்தப் பூமியில் வாழும் எந்த மானிடனும் இதை ‘பானம்’ (ஏற்றுக்கொள்வது) செய்ய நம்பிக்கை கொள்ளாதிருப்பானோ? இங்கு எப்போதும் பானத்திற்குரியவற்றில் பரம வைஷ்ணவ ஞானமே உத்தமம்।

Verse 10

त्वयैवं कथ्यमानस्य पाने तृप्तिर्न जायते । श्रोतुं हि देवदेवेश मम श्रद्धा विवर्द्धते

நீங்கள் இவ்வாறு உரைத்தாலும், பானம் செய்ததுபோல் எனக்கு திருப்தி உண்டாகவில்லை. தேவர்களின் தேவேசா! கேட்கக் கேட்க என் பக்திநம்பிக்கை மேலும் வளர்கிறது।

Verse 11

कथयस्व प्रसादान्मे कुंजलस्यापि चेष्टितम् । महात्मना किमुक्तं च चतुर्थं तनयं प्रति

கருணையால் குஞ்ஜலனின் செயல்களையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; மேலும் அந்த மகாத்மா நான்காம் மகனைப் பற்றி என்ன உரைத்தார் என்பதையும் கூறுங்கள்।

Verse 12

तत्त्वं सुविस्तरादेव कृपया कथयस्व मे । श्रीभगवानुवाच । श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं कुंजलस्य च

கருணையால் தத்துவத்தை விரிவாக எனக்கு விளக்குங்கள். ஸ்ரீபகவான் கூறினார்—கேளுங்கள்; இப்போது குஞ்ஜலனின் சரிதத்தையும் நான் உரைக்கிறேன்।

Verse 13

बहुश्रेयः समायुक्तं चरित्रं च्यवनस्य च । इदं पुण्यं नरश्रेष्ठ आख्यानं पापनाशनम्

மனிதர்களில் சிறந்தவனே! பல நன்மைகள் நிறைந்த இந்தப் புனிதக் கதை ச்யவனரின் சரிதத்தைச் சொல்கிறது. இது புண்ணியமானது; பாவங்களை அழிப்பது।

Verse 14

यः शृणोति नरो भक्त्या गोसहस्रफलं लभेत्

எவன் பக்தியுடன் இதைச் செவிமடுக்கிறானோ, அவன் ஆயிரம் பசுதானம் செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியப் பயனை அடைவான்।

Verse 100

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे शततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில், வேனோபாக்யானத்தின் உட்பகுதியாகிய குருதீர்த்த மாஹாத்ம்யத்தில், ச்யவன சரிதம் எனும் நூறாவது அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।