Shloka 23
Brahmā’s Discourse to Mohinī
Harivāsara, Desire, and the Satya-Test of Rukmāṅgada
अस्थिपंजरमेतद्धि चर्ममांसावृतं त्विति । वसा मेदोऽथ नयने सोज्वले स्त्रीषु संस्थिते ॥ २३ ॥
asthipaṃjarametaddhi carmamāṃsāvṛtaṃ tviti | vasā medo'tha nayane sojvale strīṣu saṃsthite || 23 ||
இது உண்மையில் எலும்புகளின் கூண்டு; தோலும் மாம்சமும் மூடியது. உள்ளே கொழுப்பும் மஜ்ஜையும் உள்ளது; பெண்களில் இந்த இரண்டு கண்கள் ஒளிர்ந்து நிலைத்துள்ளன।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bibhatsa
FAQs
It trains discrimination (viveka) by reframing the body as perishable matter—bones, flesh, fat—so the mind loosens attachment and turns toward moksha-oriented values.
By reducing fascination with external beauty, it supports inner purity and steadiness; such restraint helps a devotee redirect attention from sense-craving to sustained remembrance and worship.
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught here; the practical takeaway is ethical self-discipline—using contemplation on the body’s composition to curb kama and strengthen vairagya.