Shloka 44
Puruṣottama-māhātmya
The Greatness of Puruṣottama Kṣetra
आदित्य इव दुष्प्रेक्ष्यो मधुरश्चंद्रमा इव । वैष्णवः सत्यसंपन्नो जितक्रोधो जितेंद्रियः ॥ ४४ ॥
āditya iva duṣprekṣyo madhuraścaṃdramā iva | vaiṣṇavaḥ satyasaṃpanno jitakrodho jiteṃdriyaḥ || 44 ||
உண்மையான வைஷ்ணவர் சூரியனைப் போலத் தெய்வீகத் தேஜஸால் நோக்க இயலாதவர்; நிலாவைப் போல இனிமையும் மென்மையும் உடையவர். அவர் சத்தியத்தில் நிறைந்தவர், கோபத்தை வென்றவர், புலன்களை அடக்கியவர்.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It defines the inner “lakṣaṇa” (mark) of a Vaiṣṇava: spiritual brilliance (Sun-like), compassionate sweetness (Moon-like), and ethical mastery—truthfulness, angerlessness, and sense-control.
Bhakti is shown as transformation of character: devotion to Viṣṇu naturally expresses itself as satya (truth), dama (sense-restraint), and krodha-jaya (conquest of anger), making the devotee both powerful and gentle.
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; the practical takeaway is sādhana-śāstra discipline—indriya-nigraha (self-restraint) and satya as the foundation for mantra, vrata, and tīrtha practices.