Shloka 30
The Greatness of Kāśī (Kāśī-māhātmya) and Avimukta’s Liberative Power
तत्र मुक्तं कपालं तु शिवेन सुमहात्मना । तस्मिंस्तीर्थे तु ये गत्वा पिंडदानेन वै पितॄन् ॥ ३० ॥
tatra muktaṃ kapālaṃ tu śivena sumahātmanā | tasmiṃstīrthe tu ye gatvā piṃḍadānena vai pitṝn || 30 ||
அங்கே மகாத்மா சிவன் கபாலத்தை விடுத்தான். அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் சென்று பித்ருக்களுக்கு பிண்டதானம் செய்பவர்கள் நிச்சயமாக பித்ருக்களின் நன்மையைப் பெறச் செய்கிறார்கள்.
Narada (narrating tirtha-mahatmya in Uttara-Bhaga style)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
FAQs
It links a specific tīrtha’s sanctity to Śiva’s act of releasing the skull and teaches that performing piṇḍa-dāna there is especially efficacious for honoring and benefiting one’s ancestors (Pitṛs).
Bhakti is expressed here as reverent action: traveling to a sacred place connected with a divine līlā (Śiva’s act) and serving dharma through ancestor rites, which is treated as a devotional, merit-producing practice.
Ritual application (Kalpa/Śrauta-Smārta practice): the verse emphasizes piṇḍa-dāna as a concrete śrāddha-related rite to be performed at a tīrtha for Pitṛ-satisfaction.