Shloka 29
The Greatness of Gayā
Gayā-Māhātmya
समस्ततीर्थप्रवरां द्विजेन गयामियात्तद्गतमानसः सन् । आगत्य तीर्थप्रवरं सुतार्थी गयाशिरो यागपरः पितॄणाम् ॥ २९ ॥
samastatīrthapravarāṃ dvijena gayāmiyāttadgatamānasaḥ san | āgatya tīrthapravaraṃ sutārthī gayāśiro yāgaparaḥ pitṝṇām || 29 ||
அனைத்து தீர்த்தங்களிலும் சிறந்த கயாவிற்கு, இருபிறப்பினர் மனத்தை அங்கே நிலைநிறுத்தி செல்ல வேண்டும். அந்த உத்தம தீர்த்தத்தை அடைந்து, மகன் வேண்டி, கயாசிரத்தில் பித்ருக்களுக்காக விதிப்படி யாகம்/அர்ப்பணம் முழு பக்தியுடன் செய்ய வேண்டும்.
Sanatkumara (teaching Narada in the Uttara-Bhaga tirtha-mahatmya dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
FAQs
It elevates Gayā as the foremost tīrtha for ancestral rites, teaching that focused pilgrimage and dedicated Pitṛ-offerings there are exceptionally meritorious and spiritually efficacious.
While centered on śrāddha and Pitṛ-yajña, it reflects bhakti through single-pointed intention (tadgata-mānasaḥ) and reverent performance of sacred duty at a holy site—devotion expressed as disciplined sacred action.
Kalpa (ritual procedure) is implied: the verse points to properly performed yajña/offerings for Pitṛs at a specific tīrtha (Gayāśiras), linking place, intention, and rite as key components of śrāddha practice.