Shloka 37
Mohinī-prashna
The Question about Mohinī
मृता ह्यपि तथान्नेन प्रीयन्ते पितरो दिवि । कर्कंधुमात्रं प्रहुतं पुरोडाशं हि देवताः ॥ ३७ ॥
mṛtā hyapi tathānnena prīyante pitaro divi | karkaṃdhumātraṃ prahutaṃ puroḍāśaṃ hi devatāḥ || 37 ||
உடலை விட்டுப் போன பித்ருக்கள் கூட விண்ணுலகில் இத்தகைய அன்னத் தர்ப்பணத்தால் நிச்சயமாக மகிழ்வடைகின்றனர். மேலும் தேவதைகள் அக்னியில் விதிப்படி அர்ப்பணிக்கப்படும் புரோடாசத்தை—கர்கந்து (இலந்தை) அளவுக்கேனும்—திருப்தியுடன் ஏற்கின்றனர்.
Suta (narrating the teaching within the Uttara-Bhaga context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It teaches that sincere, properly performed offerings—especially food in Śrāddha and oblations in yajña—reach subtle recipients: Pitṛs in divi and the Devatās, showing that correctness and devotion matter more than quantity.
By emphasizing that even a tiny offering, when made with faith and according to vidhi, pleases higher beings; this reflects the bhakti principle that heartfelt intention and reverence can make simple acts spiritually effective.
Kalpa (ritual procedure) is implied: the verse stresses prahuta—“duly offered”—and mentions puroḍāśa, pointing to correct Śrauta/Smārta ritual method and measurements rather than lavish expenditure.