The Account of the Lalitā Hymn, the Protective Armor (Kavaca), and the Thousand Names (Sahasranāma)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथासामावृतिस्थानां शक्तीनां समयेन च । नाम्नां सहस्रं वक्ष्यामि गुरुध्यानपुरः सरम् ॥ १ ॥

ஸனத்குமாரர் கூறினார்—இப்போது இச் சக்திகளின் ஆவரண-ஸ்தானங்களும் சமய விதிகளும் முறையே, குரு-தியானத்தை முன்னிட்டு, அவர்களின் ஆயிரம் நாமங்களை நான் உரைப்பேன்।

Verse 2

नाथा नव प्रकाशाद्याः सुभगांताः प्रकीर्तिताः । भूम्यादीनिशिवांतानि विद्धि तत्त्वानि नारद ॥ २ ॥

ப்ரகாசம் முதலாக ஸுபகா வரை ஒன்பது நாதர்கள் புகழப்பட்டுள்ளனர். ஓ நாரதா! பூமி முதலியவற்றிலிருந்து சிவன் வரை உள்ள தத்துவங்களை அறிந்துகொள்।

Verse 3

गुरुजन्मादिपर्वाणि दर्शान्तानि च सप्त वै । एतानि प्राहमनोवृत्त्या चिंतयेत्साधकोत्तमः ॥ ३ ॥

குருவின் பிறப்புநாள் முதலான பர்வங்களிலிருந்து தர்ஶா விதி வரை—இவை ஏழு புனித அனுஷ்டானங்கள். சிறந்த சாதகர் மனத்தை அடக்கி உள்ளத்தில் இவற்றைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 4

गुरुस्तोत्रं जपेच्चापि तद्गतेनांतरात्मना । नमस्ते नाथ भगवञ्शिवाय गुरुरूपिणे ॥ ४ ॥

உள்ளத்தைக் அவரிலே ஒன்றாக்கி குரு-ஸ்தோத்திரத்தையும் ஜபிக்க வேண்டும். நாதனே, பகவான் சிவனே—குரு ரூபமாகத் தோன்றுபவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 5

विद्यावतारसंसिद्ध्यै स्वौकृतानेकविग्रह । नवाय नवरूपाय परमार्थैकरूपिणे ॥ ५ ॥

வித்யையின் அவதாரத்தை நிறைவேற்றுபவனே, தன் சித்தத்தால் பல விக்ரஹங்களை ஏற்குபவனே; எப்போதும் புதுமையானவனே, எப்போதும் புதுப் புதுரூபமுடையவனே, பரமார்த்தத்தில் ஒரே ரூபமுடையவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 6

सर्वाज्ञानतमोभेदभानवे चिद्धनाय ते । स्वतंत्राय दयाक्लृप्तविग्रहाय शिवात्मने ॥ ६ ॥

எல்லா அறியாமை இருளையும் கிழிக்கும் சூரியனே, சித்-நிதியே, சுதந்திரப் பெருமானே; கருணையால் விக்ரஹம் ஏற்ற சிவாத்மனே—உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 7

परतंत्राय भक्तानां भव्यानां भव्यरूपिणे । विवेकिनां विवेकाय विमर्शाय विमर्शिनाम् ॥ ७ ॥

பக்தர்களுக்காகத் தன்னைச் சார்ந்தவனாக ஆக்கும் பெருமானே; புனிதர்க்குப் புனித ரூபமுடையவனே; விவேகிகளுக்குப் விவேகமாய், விமர்சிப்போர்க்கு விமர்சனமாய் இருப்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 8

प्रकाशानां प्रकाशाय ज्ञानिनां ज्ञानरूपिणे । पुरस्तात्पार्श्वयोः पृष्ठे नमः कुर्यामुपर्यधः ॥ ८ ॥

எல்லா ஒளிகளுக்கும் ஒளியான, ஞானிகளுக்கே ஞானஸ்வரூபமான பரமனை வணங்குகிறேன். என் முன், இருபுறம், பின், மேல், கீழ்—எல்லாத் திசைகளிலும் நமஸ்காரம் செலுத்துகிறேன்।

Verse 9

सदा मञ्चित्तसदने विधेहि भवदासनम् । इति स्तुत्वा गुरुं भक्त्या परां देवीं विचिंतयेत् ॥ ९ ॥

‘என் சித்தமெனும் ஆலயத்தில் எப்போதும் உமது ஆசனத்தை நிறுவுக.’ இவ்வாறு பக்தியுடன் குருவைத் துதித்து, பின்னர் பரம தேவியைத் தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 10

गणेशग्रहनक्षत्रयोगिनीराशिरूपिणीम् । देवीं मंत्रमयीं नौमि मातृकापीठरूपिणीम् ॥ १० ॥

கணேசன், கிரகங்கள், நக்ஷத்திரங்கள், யோகினிகள், ராசிகள் ஆகிய வடிவமாய் விளங்கும் தேவியை வணங்குகிறேன்; மந்திரமயியான அவளை, மாத்ருகா பீடஸ்வரூபிணியாக நமஸ்கரிக்கிறேன்।

Verse 11

प्रणमामि महादेवीं मातृकां परमेश्वरीम् । कालहृल्लोहोलोल्लोहकलानाशनकारिणीम् ॥ ११ ॥

மஹாதேவி—மாத்ருகா, பரமேஸ்வரி—அவளுக்கு நான் प्रणாமம் செய்கிறேன்; ‘காலஹ்ருத், லோஹோ, லொல்லோஹ’ எனும் உக்கிர மந்திரஒலிகளால் குறிக்கப்படும் அசுபக் கலைகளையும் துன்பங்களையும் அழிப்பவள் அவள்।

Verse 12

यदक्षरै कमात्रेऽपि संसिद्धे स्पर्द्धते नरः । रवितार्क्ष्येंदुकन्दर्पैः शंकरानलविष्णुभिः ॥ १२ ॥

ஒரு மாத்திரை அளவுள்ள ஒரே அக்ஷரம்கூட சித்தியாகிவிட்டால், மனிதன் சூரியன், தார்க்ஷ்யன் (கருடன்), சந்திரன், கந்தர்ப்பன், சங்கரன், அக்னி, விஷ்ணு ஆகியோருடனும் வல்லமையில் போட்டியிட முடியும்।

Verse 13

यदक्षरशशिज्योत्स्नामंडितं भुवनत्रयम् । वन्दे सर्वेश्वरीं देवीं महाश्रीसिद्धमातृकाम् ॥ १३ ॥

யாருடைய அக்ஷரங்களால் நிலவொளிபோல் மும்முலகமும் அலங்கரிக்கப்படுகிறதோ, அந்தச் சர்வேஸ்வரி தேவியான மஹாஶ்ரீ சித்தமாத்ரிகையை நான் வணங்குகிறேன்.

Verse 14

यदक्षरमहासूत्रप्रोतमेतज्जगत्त्रयम् । ब्रह्यांडादिकटाहांतं तां वन्दे सिद्धमातृकाम् ॥ १४ ॥

அவினாசி அக்ஷரங்களின் மகாசூத்திரத்தில் பிரம்மாண்டத்திலிருந்து சிருஷ்டி-கடாகத்தின் விளிம்புவரை இம்மூவுலகமும் கோர்க்கப்பட்டுள்ள அந்தச் சித்தமாத்ரிகையை நான் வணங்குகிறேன்.

Verse 15

यदेकादशमाधारं बीजं कोणत्रयोद्भवम् । ब्रह्यांडादिकटाहांतं जगदद्यापि दृश्यते ॥ १५ ॥

இன்றும் இவ்வுலகம் அந்த பீஜத் தத்துவமாகவே காணப்படுகிறது; அது பதினொன்று ஆதாரங்களில் நிலைத்து, முக்கோணத் திரயத்திலிருந்து எழுந்து, பிரம்மாண்ட-கடாகத்தின் விளிம்புவரை விரிந்துள்ளது.

Verse 16

अकचादिटतोन्नद्धपयशाक्षरवर्गिणीम् । ज्येष्ठांगबाहुहृत्कंठकटिपादनिवासिनीम् ॥ १६ ॥

அவள் ‘அ’ முதலாக, பின்னர் ‘க’ முதலிய வரிசையில் அக்ஷரக் குழுக்களாக கோர்க்கப்பட்டவள்—ஒளிமிகு அக்ஷரமாலையென; மேலும் உடல், கரங்கள், இதயம், தொண்டை, இடுப்பு, பாதங்கள் எனும் முதன்மை அங்கங்களில் அவள் உறைகிறாள்.

Verse 17

नौमीकाराक्षरोद्धारां सारात्सारां परात्पराम् । प्रणमामि महादेवीं परमानंदरूपिणीम् ॥ १७ ॥

‘நௌமீ’ எனும் புனித அக்ஷரத்தால் வெளிப்படுபவள், சாரங்களின் சாரம், பராத்பரா, பரமானந்த ரூபிணியான மஹாதேவியை நான் प्रणாமம் செய்கிறேன்.

Verse 18

अथापि यस्या जानंति न मनागपि देवताः । केयं कस्मात्क्व केनेति सरूपारूपभावनाम् ॥ १८ ॥

ஆயினும் தேவர்களுக்குக் கூட அவளைச் சிறிதளவும் அறிய இயலாது—அவள் யார், எங்கிருந்து எழுகின்றாள், எங்கு உறைகின்றாள், யாரால் வெளிப்படுகின்றாள்; அவள் சாகாரமும் நிராகாரமும் என இருவகைத் தியானத்திற்குரிய தேவியாம்।

Verse 19

वंदे तामहमक्षय्यां क्षकाराक्षररूपिणीम् । देवीं कुलकलोल्लोलप्रोल्लसन्तीं शिवां पराम् ॥ १९ ॥

‘க்ஷ’ என்னும் எழுத்தே வடிவான அந்த அழிவிலா தேவியை நான் வணங்குகிறேன்; குலங்களின் அலைமோதலில் எழுந்து ஒளிரும் பரம சிவையான தேவியாம் அவள்।

Verse 20

वर्गानुक्रमयोगेन यस्याख्योमाष्टकं स्थितम् । वन्दे तामष्टवर्गोत्थमहासिद्ध्यादिकेश्वरीम् ॥ २० ॥

எழுத்து-வகுப்புகளின் ஒழுங்கான வரிசையால் ‘ஓம்’ அஷ்டகம் நிலைபெற்றுள்ள, அஷ்டவர்கத்திலிருந்து எழுந்த மகாசித்தி முதலியவற்றின் ஈஸ்வரியான அந்த பரம தேவியை நான் வணங்குகிறேன்।

Verse 21

कामपूर्णजकाराख्य सुपीठांतर्न्निवासिनीम् । चतुराज्ञाकोशभूतां नौमि श्रीत्रिपुरामहम् ॥ २१ ॥

‘காமபூர்ண-ஜகார’ எனப்படும் சிறந்த பீடத்தின் உள்ளே உறையும், நான்கு ஆஜ்ஞா-கோசங்களின் உருவமே ஆன ஸ்ரீ த்ரிபுராவை நான் வணங்குகிறேன்।

Verse 22

एतत्स्तोत्रं तु नित्यानां यः पठेत्सुसमाहितः । पूजादौ तस्य सर्वाता वरदाः स्युर्न संशयः ॥ २२ ॥

நாள்தோறும் மனம் ஒருமித்து—பூஜை முதலிய காலங்களில்—இந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் பாராயணம் செய்பவனுக்கு எல்லா வரதான தேவர்கள் அருள் செய்து வரங்களை அளிப்பர்; ஐயமில்லை।

Verse 23

अथ ते कवचं देव्या वक्ष्ये नवरतात्मकम् । येन देवासुरनरजयी स्यात्साधकः सदा ॥ २३ ॥

இப்போது நான் உனக்குத் தேவியின் நவரத்தினமய கவசத்தை உரைக்கிறேன்; அதனால் சாதகர் எப்போதும் தேவர், அசுரர், மனிதர் மீது வெற்றி பெறுவார்.

Verse 24

सर्वतः सर्वदात्मानं ललिता पातु सर्वगा । कामेशी पुरतः पातु भगमाली त्वनंतरम् ॥ २४ ॥

எங்கும் நிறைந்து, எப்போதும் அனைத்துஆத்மரூபமாகிய லலிதை என்னை எல்லாத் திசைகளிலும் காக்கட்டும். முன்புறம் காமேசி காக்கட்டும்; அதன்பின் உடனே பகமாலி காக்கட்டும்.

Verse 25

दिशं पातु तथा दक्षपार्श्वं मे पातु सर्वदा । नित्यक्लिन्नाथं भेरुण्डादिशं मे पातु कौणपीम् ॥ २५ ॥

திசைகள் காக்கப்படுக; என் வலப்புறம் எப்போதும் பாதுகாக்கப்படுக. நித்யக்லின்னாதர் என்னைக் காக்கட்டும்; பேருண்டன் ஆளும் திசையில் கவுணபி என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 26

तथैव पश्चिमं भागं रक्षताद्वह्निवासिनी । महावज्रेश्वरी नित्या वायव्ये मां सदावतु ॥ २६ ॥

அதேபோல் மேற்குப் பகுதியை வஹ்னிவாசினி காக்கட்டும். வாயவ்ய திசையில் நித்திய மகாவஜ்ரேஸ்வரி எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 27

वामपार्श्वं सदा पातु इतीमेलरिता ततः । माहेश्वरी दिशं पातु त्वरितं सिद्धिदायिनी ॥ २७ ॥

பின்னர் ‘என் இடப்புறம் எப்போதும் காக்கப்படுக’ என்று மந்திரம் உரைத்து: ‘விரைவில் சித்தி அளிப்பவளான மாஹேஸ்வரி திசையை காக்கட்டும்’ என்று வேண்டுக.

Verse 28

पातु मामूर्ध्वतः शश्चद्दैवताकुलसुंदरी । अधो नीलपताकाख्या विजया सर्वतश्च माम् ॥ २८ ॥

மேலிருந்து தேவர்கணங்களால் சூழப்பட்ட எப்போதும் மங்களமயமான அழகிய தேவியார் என்னைக் காக்கட்டும்; கீழிருந்து ‘நீலபதாகா’ எனப் புகழ்பெற்ற விஜயா என்னைக் காக்கட்டும்; அவள் எல்லாத் திசைகளிலும் என்னை பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 29

करोतु मे मंगलानि सर्वदा सर्वमंगला । देहंद्रियमनः प्राणाञ्ज्वालामालिनिविग्रहा ॥ २९ ॥

முழுமங்களமயமான தேவியார் எப்போதும் எனக்கு மங்களத்தை அருளட்டும்—அவளது திருமேனி ஜ்வாலைகளின் மாலையால் சூழப்பட்டுள்ளது; உடல், இந்திரியங்கள், மனம், பிராணன் ஆகியவற்றின் அதிஷ்டாத்ரி அவளே.

Verse 30

पालयत्वनिशं चित्ता चित्तं मे सर्वदावतु । कामात्क्रोधात्तथा लोभान्मोहान्मानान्मदादपि ॥ ३० ॥

எப்போதும் விழிப்புடன் உள்ள அந்த உள்ளுணர்வு என்னைக் காக்கட்டும்; என் சித்தம் எந்நேரமும் பாதுகாக்கப்படட்டும்—காமம், கோபம், பேராசை, மயக்கம், அகந்தை, மேலும் மதம்-ஆணவம் ஆகியவற்றிலிருந்தும்.

Verse 31

पापान्मां सर्वतः शोकात्संक्षयात्सर्वतः सदा । असत्यात्क्रूरचिंतातोहिंसातश्चौरतस्तथा । स्तैमित्याच्च सदा पांतु प्रेरयंत्यः शुभं प्रति ॥ ३१ ॥

அவர்கள் எப்போதும் எல்லாத் திசைகளிலும் என்னைக் காக்கட்டும்—பாவத்திலிருந்து, துயரத்திலிருந்து, எல்லாவித வீழ்ச்சி-சிதைவிலிருந்து; பொய்மையிலிருந்து, கொடூர எண்ணங்களிலிருந்து, வன்முறையிலிருந்து, திருட்டிலிருந்து, மேலும் சோம்பல்-மந்தத்திலிருந்தும்; என்றும் என்னை மங்களமான வழிக்குத் தூண்டட்டும்.

Verse 32

नित्याः षोडश मां पांतु गजारूढाः स्वशक्तिभिः । तथा हयसमारूढाः पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ३२ ॥

தம் தம் சக்திகளுடன் யானைமேல் ஏறிய பதினாறு நித்தியைகள் என்னைக் காக்கட்டும்; அதுபோல குதிரைமேல் ஏறிய தேவீ-சக்திகளும் எப்போதும் எல்லாத் திசைகளிலும் என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 33

सिंहारूढास्तथा पांतु पांतु ऋक्षगता अपि । रथारूढाश्च मां पांतु सर्वतः सर्वदा रणे ॥ ३३ ॥

சிங்கமேறிய தெய்வ சக்திகள் என்னைக் காக்கட்டும்; கரடி மேறியவர்களும் காக்கட்டும். தேரில் அமர்ந்தவர்களும்—போரில் எப்போதும் எல்லாத் திசைகளிலும் என்னைக் காத்தருள்க॥

Verse 34

तार्क्ष्यारूढाश्च मां पांतु तथा व्योमगताश्च ताः । भूतगाः सर्वगाः पांतु पांतु देव्यश्च सर्वदा ॥ ३४ ॥

தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) மீது ஏறிய தேவியர் என்னைக் காக்கட்டும்; ஆகாயத்தில் உலாவுபவர்களும் காக்கட்டும். உயிர்களிடையே செல்வோரும், எங்கும் பரவியோரும் காக்கட்டும்; தேவியர் எப்போதும் என்னைக் காத்தருள்க॥

Verse 35

भूतप्रेतपिशाचाश्च परकृत्यादिकान् गदान् । द्रावयंतु स्वशक्तीनां भूषणैरायुधैर्मम ॥ ३५ ॥

பூதம், பிரேதம், பிசாசு ஆகியோர்—பரக்ருத்யா முதலியவற்றால் உண்டாகும் நோய்களை, என் சுவசக்திகளின் ஆபரணங்களாலும் ஆயுதங்களாலும் விரட்டியடிக்கட்டும்॥

Verse 36

गजाश्वद्वीपिपंचास्यतार्क्ष्यारूढाखिलायुधाः । असंख्याः शक्तयो देव्यः पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ३६ ॥

யானை, குதிரை, சிறுத்தை, சிங்கமுக வடிவங்கள் மற்றும் தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) மீது ஏறி, எல்லா ஆயுதங்களையும் தாங்கிய எண்ணற்ற தேவீ-சக்திகள்—எப்போதும் எல்லாத் திசைகளிலும் என்னைக் காக்கட்டும்॥

Verse 37

सायं प्रातर्जपन्नित्याकवचं सर्वरक्षकम् । कदाचिन्नाशुभं पश्येत्सर्वदानंदमास्थितः ॥ ३७ ॥

மாலைவும் விடியற்காலமும் இந்த அனைத்தையும் காக்கும் கவசத்தை நித்தம் ஜபிப்பவன், ஒருபோதும் அசுபத்தை காணான்; எப்போதும் ஆனந்தத்தில் நிலைத்து பாதுகாப்புடன் இருப்பான்॥

Verse 38

इत्येतत्कवचं प्रोक्तं ललितायाः शुभावहम् । यस्य शंधारणान्मर्त्यो निर्भयो विजयी सुखी ॥ ३८ ॥

இவ்வாறு லலிதாதேவியின் இந்தக் கவசம் கூறப்பட்டது; இது மிகச் சுபம் அளிப்பது. இதைத் தரித்தால் மனிதன் அச்சமின்றி, வெற்றியுடன், மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பான்.

Verse 39

अथ नाम्नां सहस्रं ते वक्ष्ये सावरणार्चनम् । षोडशानामपि मुने स्वस्वक्रमगतात्मकम् ॥ ३९ ॥

இப்போது உனக்கு ஆயிரம் திருநாமங்களையும், ஆவரண-அர்ச்சனை முறையையும் கூறுவேன். முனிவரே, பதினாறும் தத்தம் ஒழுங்கில் அமைந்த தம்-தம் வடிவங்களுடன் விளக்குவேன்.

Verse 40

ललिता चापि वा कामेश्वरी च भगमालिनी । नित्यक्लिन्ना च भेरुंडा कीर्तिता वह्निवासिनी ॥ ४० ॥

அவள் லலிதா, காமேஸ்வரி, பகமாலினி எனவும் போற்றப்படுகிறாள். நித்யக்லின்னா, பேருண்டா எனவும், அக்கினியில் வாசம் செய்பவள் ‘வஹ்னிவாசினி’ எனவும் கீர்த்திக்கப்படுகிறாள்.

Verse 41

वज्रेश्वरी तथा दूती त्वरिता कुलसुंदरी । नित्या संवित्तथा नीलपताका विजयाह्वया ॥ ४१ ॥

அவள் வஜ்ரேஸ்வரி, தூதி, த்வரிதா, குலசுந்தரி; நித்யா, ஸம்வித், நீலபதாகா, மேலும் ‘விஜயா’ என அழைக்கப்படுகிறாள்.

Verse 42

सर्वमंगलिका चापि ज्वालामालिनिसंज्ञिता । चित्रा चेति क्रमान्नित्याः षोडशपीष्टविग्रहाः ॥ ४२ ॥

மேலும் சர்வமங்களிகா, ‘ஜ்வாலாமாலினி’ எனப் பெயர்பெற்றவள், மற்றும் சித்ரா—இவ்வாறு ஒழுங்காக இந்நித்யைகள் பதினாறு; இவை பீஷ்ட-விக்ரஹங்கள் (சடங்கு முறையில் உருவாக்கப்பட்ட திருவுருக்கள்) ஆகும்.

Verse 43

कुरुकुल्ला च वाराही द्वे एते चेष्टविग्रहे । वशिनी चापि कामेशी मोहिनी विमलारुणा ॥ ४३ ॥

குருகுல்லா மற்றும் வாராஹீ—இவ்விரண்டும் செயற்பாடு, இயக்கக் கிரியையின் அதிஷ்டாத்ரி ரூபங்கள்; மேலும் வசினீ, காமேஷீ, மோஹினீ, விமலாருணா ஆகியோரும் உள்ளனர்।

Verse 44

तपिनी च तथा सर्वेश्वरी चाप्यथ कौलिनी । मुद्राणंतनुरिष्वर्णरूपा चापार्णविग्रहा ॥ ४४ ॥

அவள் தபினீ; அதுபோல சர்வேஸ்வரீ, கௌலினீயும்; புனித முத்திரைகளின் தன்னுருவே அவள்; பொன்னொளி பொலியும் ஈஸ்வர ரூபிணி, அளவிலா கடலே உடலாக உடையவள்।

Verse 45

पाशवर्णशरीरा चाकुर्वर्णसुवपुर्द्धरा । त्रिखंडा स्थापनी सन्निरोधनी चावगुंठनी ॥ ४५ ॥

அவளுடைய உடல் பாசவர்ணம் (செம்பு-பழுப்பு நிறம்); ஒளிவண்ணம் கொண்ட அழகிய உருவம் உடையவள்; அவள் திரிகண்டா—ஸ்தாபினீ, ஸந்நிரோதினீ, அவகுண்டினீ (மறைக்கும் சக்தி) அவளே।

Verse 46

सन्निधानेषु चापाख्या तथा पाशांकुशाभिधा । नमस्कृतिस्तथा संक्षोभणी विद्रावणी तथा ॥ ४६ ॥

அருகே வரவழைக்கும் சந்நிதானச் சடங்குகளில் ‘சாப’ எனப்படும் முறை உள்ளது; அதுபோல் ‘பாச’ மற்றும் ‘அங்குச’ எனப்படும் முறைகளும் உள்ளன. ‘நமஸ்க்ருதி’, ‘ஸம்க்ஷோபிணீ’, ‘வித்ராவணீ’ என்பனவும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 47

आकर्षणी च विख्याता तथैवावे शकारिणी । उन्मादिनी महापूर्वा कुशाथो खेचरी मता ॥ ४७ ॥

‘ஆகர்ஷணீ’ புகழ்பெற்றது; அதுபோல் ‘ஆவேசகாரிணீ’யும். ‘உன்மாதினீ’, மிகப் பழமையான ‘மஹாபூர்வா’, ‘குஷாதா’ மற்றும் ‘கேசரீ’—என்று கருதப்படுகிறது।

Verse 48

बीजा शक्त्युत्थापना च स्थूलसूक्ष्मपराभिधा । अणिमा लघिमा चैव महिमा गरिमा तथा ॥ ४८ ॥

பீஜா, சக்த்யுத்தாபன எனும் சித்திகள்; மேலும் ஸ்தூல, ஸூக்ஷ்ம, பரா என அழைக்கப்படும் சக்திகள்; அதுபோல அணிமா, லகிமா, மகிமா, கரிமா ஆகியவையும் (கூறப்பட்டன)।

Verse 49

प्राप्तिः प्रकामिता चापि चेशिता वशिता तथा । भुक्तिः सिद्धिस्तथैवेच्छा सिद्धिरूपा च कीर्तिता ॥ ४९ ॥

பிராப்தி, பிராகாமிதா, ஈசிதா, வசிதா; மேலும் புக்தி, சித்தி—அத்துடன் இச்சாசித்தியும்—இவை அனைத்தும் சித்தியின் வடிவங்களெனப் புகழப்படுகின்றன।

Verse 50

ब्राह्मी माहेश्वरी चैव कौमारी वैष्णवी तथा । वाराहींद्राणी चामुंडा महालक्ष्मीस्वरूपिणी ॥ ५० ॥

பிராஹ்மீ, மாஹேஸ்வரீ, கௌமாரீ, வைஷ்ணவீ; வாராஹீ, இந்திராணீ, சாமுண்டா—இவை அனைத்தும் மகாலக்ஷ்மியின் சொரூபமே।

Verse 51

कामा बुद्धिरहंकारशब्दस्पर्शस्वरूपिणी । रूपरूपा रसाह्वा च गंधवित्तधृतिस्तथा ॥ ५१ ॥

அவள் காமம், புத்தி, அகங்காரம் ஆகியவற்றின் சொரூபம்; மேலும் சப்தம், ஸ்பரிசம் ஆகிய தத்துவங்களின் சாரம். அவள் ரூபத்தின் ரூபம்; ‘ரசம்’ எனப் பெயர்பெறும்; மேலும் கந்தம், வித்தம் (சிந்தனை/அறிவு) மற்றும் த்ருதியும் அவளே।

Verse 52

नाभबीजामृताख्या च स्मृतिदेहात्मरूपिणी । कुसुमा मेखला चापि मदना मदनातुरा ॥ ५२ ॥

அவள் ‘நாபபீஜாம்ருதா’ எனவும் அழைக்கப்படுகிறாள்; ஸ்மிருதி, தேகம், ஆத்மா ஆகியவற்றின் சொரூபம் அவளே. அவள் குசுமா, மேகலா என்றும்; மதனா என்றும், மதனத்தால் ஆற்றாமையுற்றவளாகவும் அவளே।

Verse 53

रेखा संवेगिनी चैव ह्यंकुशा मालिनीति च । संक्षोभिणी तथा विद्राविण्याकर्षणरूपिणी ॥ ५३ ॥

அவள் ‘ரேகா’, ‘ஸம்வேகினீ’, ‘அங்குஷா’, ‘மாலினீ’ என அழைக்கப்படுகிறாள்; மேலும் ‘ஸங்க்ஷோபிணீ’, ‘வித்ராவிணீ’, ‘ஆகர்ஷண-ரூபிணீ’ என்றும் கூறப்படுகிறாள்।

Verse 54

आह्लादिनीति च प्रोक्ता तथा समोहिनीति च । स्तंभिनीजंभिनीचैव वशंकर्यथ रंजिनी ॥ ५४ ॥

அவள் ‘ஆஹ்லாதினீ’ (இன்பம் அளிப்பவள்) என்றும் ‘ஸமோஹினீ’ (மயக்குவள்) என்றும் கூறப்படுகிறாள்; மேலும் ‘ஸ்தம்பினீ’, ‘ஜம்பினீ’, ‘வஷங்கரீ’, ‘ரஞ்ஜினீ’யும் ஆவாள்।

Verse 55

उन्मादिनी तथैवार्थसाधिनीति प्रकीर्तिता । संपत्तिपूर्णा सा मंत्रमयी द्वंद्वक्षयंकरी ॥ ५५ ॥

அவள் ‘உன்மாதினீ’ என்றும் ‘அர்த்தஸாதினீ’ என்றும் புகழப்படுகிறாள்; செல்வம் நிறைந்தவள், மந்திரமயமானவள், இருமைகளைக் களைவவள்.

Verse 56

सिद्धिः संपत्प्रदाचैव प्रियमंगलकारिणी । कामप्रदा निगदिता तथा दुःखविमोचिनी ॥ ५६ ॥

அவள் சித்தியும் செல்வமும் அளிப்பவள்; பிரியமும் மங்களமும் செய்வவள்; விரும்பிய இன்பங்களைத் தருவவள்; துயரத்திலிருந்து விடுவிப்பவள் எனச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 57

मृत्युप्रशमनीचैव तथा विघ्ननिवारिणी । अंगसुंदरिका चैव तथा सौभाग्यदायिनी ॥ ५७ ॥

அவள் மரணத்தைத் தணிப்பவள், தடைகளை நீக்குபவள்; அங்க அழகை அளிப்பவள், மேலும் சௌபாக்யம் தருபவள் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 58

ज्ञानैश्वर्यप्रदा ज्ञानमयी चैव च पंचमी । विंध्यवासनका घोरस्वरूपा पापहारिणी ॥ ५८ ॥

பஞ்சமி ஞானமும் ஆன்மீக ஐஸ்வர்யமும் அளிப்பவள்; அவள் தானே ஞானமயி. விந்த்யத்தில் வாசிப்பவள், பயமூட்டும் ரூபத்தாள், பாபங்களை நீக்குவாள்.

Verse 59

तथानंदमयी रक्षा रूपेप्सितफलप्रदा । जयिनी विमला चाथ कामेशी वज्रिणी भगा ॥ ५९ ॥

அவள் ஆனந்தமயி, ரக்ஷா (காப்பவள்); ரூப-அழகு முதலியவற்றில் விரும்பிய பலன் தருபவள். ஜயினி, விமலா; மேலும் காமேஷி, வஜ்ரிணி, பகா எனவும் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 60

त्रैलोक्यमोहना स्थाना सर्वाशापरिपूरणी । सर्वसक्षोभणगता सौभाग्यप्रदसंस्थिता ॥ ६० ॥

அவள் மூவுலகையும் மயக்கும் தாமம்; எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றுபவள். அனைவரையும் கலக்கி எழுப்பும் சக்தி; சௌபாக்யம் அளிப்பதில் உறுதியாக நிலைத்தவள்.

Verse 61

सर्वार्थसाधकागारा सर्वरोगहरास्थिता । सर्वरक्षाकरास्थाना सर्वसिद्धिप्रदस्थिता ॥ ६१ ॥

அவள் எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும் இல்லம்; எல்லா நோய்களையும் நீக்கும் தெய்வீக நிலை. எல்லா பாதுகாப்பையும் அருளும் ஆசனமாக நிறுவப்பட்டவள்; எல்லா சித்திகளையும் அளிப்பவளாக நிலைத்தவள்.

Verse 62

सर्वानंदमयाधारबिंदुस्थानशिवात्मिका । प्रकृष्टा च तथा गुप्ता ज्ञेया गुप्ततरापि च ॥ ६२ ॥

அவள் அனைத்தும் ஆனந்தமயமான ஆதாரம், பிந்து, ஸ்தானம் ஆகியவற்றில் நிலைபெற்ற சிவாத்மிகை. அவள் மிகச் சிறந்தவள்; மறைந்தவளும்; மேலும் மிக மறைமையான ரகசியமாக அறியத்தக்கவள்.

Verse 63

संप्रदायस्वरूपा च कुलकौलनिगर्भगा । रहस्यापरापरप्राकृत्तथैवातिरहस्यका ॥ ६३ ॥

அவள் சம்பிரதாய-ஸ்வரூபிணி; குலம் மற்றும் கௌல மரபுகளின் உள்ளார்ந்த சாரமாக விளங்குகிறாள். அவள் ‘ரஹஸ்யம்’, ‘பரம்–அபரம்’, ‘பிராக்ருத ரூபம்’ மற்றும் ‘அதிரஹஸ்யம்’ என உபதேசிக்கப்படுகிறாள்.

Verse 64

त्रिपुरा त्रिपुरेशी च तथैव पुरवासिनी । श्रीमालिनी च सिद्धान्ता महात्रिपुरसुंदरी ॥ ६४ ॥

அவள் திரிபுரா; அவள் திரிபுரேஷி—மூன்று புரங்களின் அரசி; மேலும் புரவாசினி—புனித நகரில் உறையும் உள்ளுறைவாள். அவள் ஸ்ரீமாலினி—ஒளி-செல்வத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; அவள் சித்தாந்தா—நிலைத்த கோட்பாட்டின் சாரம்; அவள் மகாத்ரிபுரசுந்தரி—மூவுலகின் பரம அழகி.

Verse 65

नवरत्नमयद्वीपनवखंडविराजिता । कल्पकोद्यानसंस्था च ऋतुरूपेंद्रियार्चका ॥ ६५ ॥

அவள் ஒன்பது ரத்தினங்களால் ஆன தீவுகள் போன்ற ஒன்பது பகுதிகளால் பிரகாசிக்கிறாள். அவள் கல்பவிருட்சத் தோட்டங்களில் உறைகிறாள்; பருவங்களின் ரூபம் கொண்டு, இந்திரியங்களால் ஆராதிக்கப்படுகிறாள்.

Verse 66

कालमुद्रा मातृकाख्या रत्नदेशोपदेशिका । तत्त्वाग्रहगाभिधा मूर्तिस्तथैव विषयद्विपा ॥ ६६ ॥

மேலும் ‘காலமுத்ரா’, ‘மாத்ரிகா’, ‘ரத்னதேசோபதேசிகா’, ‘தத்த்வாக்ரஹகா’ என அழைக்கப்படும் (ஒழுங்குகள்) உள்ளன; அதுபோல ‘மூர்த்தி’ மற்றும் ‘விஷயத்விபா’ என்பதும் உண்டு.

Verse 67

देशकालाकारशब्दरूपा संगीतयोगिनी । समस्तगुप्तप्रकटसिद्धयोगिनिचक्रयुक् ॥ ६७ ॥

அவள் தேசம், காலம், வடிவு, ஒலி, தோற்றம் என உடலெடுத்தவள்; அவள் புனித இசையின் யோகினி. மறைந்தும் வெளிப்பட்டும் உள்ள அனைத்து சித்தர்-யோகினி சக்கரத்துடனும் அவள் இணைந்திருக்கிறாள்.

Verse 68

वह्निसूर्येन्दुभूताह्वा तथात्माष्टाक्षराह्वया । पंचधार्यास्वरूपा च नानाव्रतसमाह्वया ॥ ६८ ॥

அவள் அக்னி, சூரியன், சந்திரன், பூதத் தத்துவங்கள் என்ற பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறாள்; அதுபோல ‘ஆத்மா’ என்றும் அஷ்டாக்ஷர மந்திர நாமத்தாலும் புகழப்படுகிறாள். ‘பஞ்சதார்ய’ ரூபமாகவும், பல்வேறு விரதங்களின்படி பல நாமங்களாலும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 69

निषिद्धाचाररहिता सिद्धचिह्नस्वरूपिणी । चतुर्द्धा कूर्मभागस्था नित्याद्यर्चास्वरूपिणी ॥ ६९ ॥

அவள் தடைசெய்யப்பட்ட நடத்தையிலிருந்து விடுபட்டவள்; சித்தி-லட்சணங்களால் விளங்கும் ரூபிணி. கூர்ம-பாகத்தின் நான்கு பிரிவுகளில் நிலைத்து, நித்யாதி அர்ச்சனைகளின் சொரூபமாகவே திகழ்கிறாள்.

Verse 70

दमनादिसमभ्यर्चा षट्कर्मसिद्धिदायिनी । तिथिवारपृथग्द्रव्यसमर्चनशुभावहा ॥ ७० ॥

தமனா முதலிய திரவியங்களால் செய்யப்படும் முறையான அர்ச்சனை, ஷட்கர்ம சித்தியை அளிக்கும். திதி மற்றும் வாரத்திற்கேற்ப தனித்தனித் திரவியங்களால் செய்யும் பூஜை மங்களப் பயனைத் தரும்.

Verse 71

वायोश्यनंगकुसुमा तथैवानंगमेखला । अनंगमदनानंगमदनातुरसाह्वया ॥ ७१ ॥

அவள் ‘வாயோஷ்யனங்ககுசுமா’ என்றும் ‘அனங்கமேகலா’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்; மேலும் ‘அனங்கமதனா’, ‘அனங்கமதனாதுரா’, ‘சாஹ்வயா’ என்ற நாமங்களாலும் புகழப்படுகிறாள்.

Verse 72

मददेगिनीका चैव तथा भुवनपालिनी । शशिलेखा समुद्दिष्टा गतिलेखाह्वया मता ॥ ७२ ॥

அவள் ‘மததேகினீகா’ என்றும் ‘புவனபாலினீ’ என்றும் கூறப்படுகிறாள். ‘சசிலேகா’ என்று அறிவிக்கப்பட்டவள்; ‘கதிலேகா’ என்ற நாமத்தாலும் கருதப்படுகிறாள்.

Verse 73

श्रद्धा प्रीति रतिश्चैव धृतिः कांतिर्मनोरमा । मनोहरा समाख्याता तथैव हि मनोरथा ॥ ७३ ॥

ஸ்ரத்தா, ப்ரீதி, ரதி, த்ருதி, காந்தி, மனோரமா—இவையும் ‘மனோஹரா’ எனப் பெயரிடப்படுகின்றன; அதுபோலவே ‘மனோரதா’வும்.

Verse 74

मदनोन्मादिनी चैव मोदिनी शंखिनी तथा । शोषिणी चैव शंकारी सिंजिनी सुभगा तथा ॥ ७४ ॥

அவள் மதனோன்மாதினி, மோதினி, சங்கினி; சோஷிணி, நன்மை தரும் சங்கரி; சிஞ்ஜினி மற்றும் சுபகா எனப் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 75

पूषाचेद्वासुमनसा रतिः प्रीतिर्धृतिस्तथा । ऋद्धिः सौम्या मरीचिश्च तथैव ह्यंशुमालिनी ॥ ७५ ॥

தேவன் பூஷன் எனில், வாசுமனஸா, ரதி, ப்ரீதி, த்ருதி; அதுபோல ரித்தி, சௌம்யா, மரீசி, அஂசுமாலினி—இவை அவனுடைய சக்திகள்/துணைவியர் எனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 76

शशिनी चांगिरा छाया तथा संपूर्णमंडला । तुष्टिस्तथामृताख्या च डाकिनी साथ लोकपा ॥ ७६ ॥

சசினி, ஆங்கிரா, சாயா, சம்பூர்ணமண்டலா; துஷ்டி, ‘அம்ருதா’ என அழைக்கப்படுபவள்; டாகினி மற்றும் லோகபாலர்கள்—இவையும் இங்கு எண்ணப்பட்டுள்ளன.

Verse 77

बटुकेभास्वरूपा च दुर्गा क्षेत्रेशरूपिणी । कामराजस्वरूपा च तथा मन्मथरूपिणी ॥ ७७ ॥

அவள் படுகேப (பைரவ) ரூபமுடையவள்; துர்கை, புனிதக் க்ஷேத்திரத்தின் அதிபதி (க்ஷேத்ரேசன்) ரூபமாக வெளிப்படுகிறாள். அவள் காமராஜ ரூபமும், மன்மத ரூபமும் உடையவள்.

Verse 78

कंदर्प्परूपिणी चैव तथा मकरकेतना । मनोभवस्वरूपा च भारती वर्णरूपिणी ॥ ७८ ॥

அவள் கந்தர்ப்பரூபிணி; மகரகேதனக் கொடியுடையவள்; மனோபவம் எனும் மனத்தில் பிறக்கும் காமத்தின் உருவமே, மேலும் பாரதி (சரஸ்வதி) எழுத்து-வர்ணங்களின் வடிவமே.

Verse 79

मदना मोहिनी लीला जंभिनी चोद्यमा शुभा । ह्लादिनी द्राविणी प्रीती रती रक्ता मनोरमा ॥ ७९ ॥

அவள் மதனா, மோகினி, லீலா, ஜம்பினி, சோத்யமா, சுபா; மேலும் ஹ்லாதினி, த்ராவிணி, ப்ரீதி, ரதி, ரக்தா, மனோரமா.

Verse 80

सर्वोन्मादा सर्वमुखा ह्यभंगा चामितोद्यमा । अनल्पाव्यक्तविभवा विविधाक्षोभविग्रहा ॥ ८० ॥

அவள் எல்லா பரவச உந்துதல்களின் மூலமாய், எல்லாத் திசைகளிலும் முகமுடையவள்; இடையறாதவள், அளவிலா ஆற்றலுடையவள். அவளது வைபவம் பேரளவாயினும் அவ்யக்தமாய், அவளது திருமேனி பலவகை அசைக்கமுடியாத மகிமையால் விளங்கும்.

Verse 81

रागशक्तिर्द्वेषशक्तिस्तथा शब्दादिरूपिणी । नित्या निरंजना क्लिन्ना क्लेदेनी मदनातुरा ॥ ८१ ॥

அவள் ராக-சக்தியும் த்வேஷ-சக்தியும்; மேலும் சப்தம் முதலிய விஷயங்களின் வடிவமுமாய் நிற்கின்றாள். அவள் நித்தியமும் நிரஞ்சனமும்; ஆயினும் ஈரமுற்று பற்றுதலின் ஈர்ப்பை உண்டாக்கி, மதனத்தால் கலங்குகின்றாள்.

Verse 82

मदद्रवा द्राविणी च द्रविणी चैति कीर्तिता । मदाविला मंगला च मन्मथानी मनस्विनी ॥ ८२ ॥

அவள் மதத்ரவா, த்ராவிணி, த்ரவிணி எனப் புகழப்படுகிறாள்; மேலும் மதாவிலா, மங்களா, மன்மதானி, மனஸ்வினி என்றும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 83

मोहा मोदा मानमयी माया मंदा मितावती । विजया विमला चैव शुभा विश्वा तथैव च ॥ ८३ ॥

மோஹா (மயக்கம்), மோதாக் (ஆனந்தம்), மானமயீ (அகந்தை-சக்தி), மாயா (மாயை), மந்தா (மந்தநிலை), மிதாவதீ (அளவறிவு/தணிவு), விஜயா (வெற்றி), விமலா (தூய்மை), சுபா (மங்களம்), மேலும் விஸ்வா (சர்வவியாபகம்)—இவையும் பெயர்களாக உரைக்கப்படுகின்றன।

Verse 84

विभूतिर्विनता चैव विविधा विनता क्रमात् । कमला कामिनी चैव किराता कीर्तिरूपिणी ॥ ८४ ॥

அவள் விபூதி என்றும், விநதா என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்; பின்னர் வரிசையாக விவிதா, மீண்டும் விநதா; அதுபோல் கமலா, காமினீ; மேலும் கிராதா—கீர்த்தி-ரூபிணி.

Verse 85

कुट्टिनी च समुद्दिष्टा तथैव कुलसुंदरी । कल्याणी कालकोला च डाकिनी शाकिनी तथा ॥ ८५ ॥

குட்டினீ என்றும் கூறப்படுகிறது; அதுபோல் குலசுந்தரீ; கல்யாணீ, காலகோலா; மேலும் டாகினீ மற்றும் சாகினீ.

Verse 86

लाकिनी काकिनी चैव राकिनी काकिनी तथा । इच्छाज्ञाना क्रियाख्या चाप्यायुधाष्टकधारिणी ॥ ८६ ॥

லாகினீ, காகினீ; அதுபோல் ராகினீ, காகினீ—இச் சக்திகள் இச்சை, ஞானம், கிரியை என அறியப்படுகின்றன; ஒவ்வொன்றும் எட்டு ஆயுதங்களைத் தாங்குவதாகச் சொல்லப்படுகிறது।

Verse 87

कपर्दिनी समुद्दिष्टा तथैव कुलसुंदरी । ज्वालिनी विस्फुलिंगा च मंगला सुमनोहरा ॥ ८७ ॥

அவள் கபர்தினீ என்றும், குலசுந்தரீ என்றும் அறிவிக்கப்படுகிறாள்; ஜ்வாலினீ, விஸ்புலிங்கா என்றும்; மங்களா—மங்களமயி—மற்றும் சுமனோஹரா, மனதை மயக்கும் ஒருத்தி.

Verse 88

कनका किनवा विद्या विविधा च प्रकीर्तिता । मेषा वृषाह्वया चैव मिथुना कर्कटा तथा ॥ ८८ ॥

இந்த ஜோதிடவிதை பல வடிவங்களில் புகழப்படுகிறது—‘கனகா’ அல்லது ‘கினவா’ என்ற பெயர்வேறுபாடுகளுடன், பல்வகை அறிவுருவாக; மேலும் மேஷம், ரிஷபம், மிதுனம், கடகம் ஆகிய ராசிகளும் கூறப்படுகின்றன।

Verse 89

सिंहा कन्या तुला कीटा चापा च मकरा तथा । कुम्भा मीना च सारा च सर्वभक्षा तथैव च ॥ ८९ ॥

சிம்மம், கன்னி, துலாம், கீடம் (விருச்சிகம்), சாபம் (தனுசு), மகரம்; கும்பம், மீனம்—மேலும் ‘சாரா’ மற்றும் ‘சர்வபக்ஷா’ என்ற வகைகளும்—எல்லாம் கூறப்பட்டன।

Verse 90

विश्वात्मा विविधोद्भूतचित्ररूपा च कीर्तिता । निःसपत्ना निरातंका याचनाचिंत्यवैभवा ॥ ९० ॥

அவள் உலகின் ஆத்மா எனப் போற்றப்படுகிறாள்; பலவகை வெளிப்பாடுகளிலிருந்து எழுந்த அதிசயமான பல்வண்ண ரூபங்களால் விளங்குகிறாள். அவள் ஒப்பற்றவள், அச்சமும் துன்பமும் அற்றவள்; யாசனைக்கு அப்பாற்பட்ட, சிந்தனைக்கெட்டாத வைபவம் உடையவள்.

Verse 91

रक्ता चैव ततः प्रोक्ताविद्याप्राप्तिस्वरूपिणी । हृल्लेखा क्लेदिनी क्लिन्ना क्षोभिणी मदनातुरा ॥ ९१ ॥

பின்னர் அவள் ‘ரக்தா’ என உரைக்கப்படுகிறாள்—வித்யாப்ராப்தியின் உருவமே. மேலும் ‘ஹ்ருல்லேகா’, ‘க்லேதினீ’, ‘க்லின்னா’, ‘க்ஷோபிணீ’, ‘மதனாதுரா’ என்ற பெயர்களாலும் போற்றப்படுகிறாள்।

Verse 92

निपंदना रागवती तथैव मदनावती । मेखला द्राविणी वेगवती चैव प्रकीर्तिता ॥ ९२ ॥

‘நிபந்தனா’, ‘ராகவதீ’, ‘மதனாவதீ’; மேலும் ‘மேகலா’, ‘த்ராவிணீ’, ‘வேகவதீ’—இந்தப் பெயர்களும் இங்கே புகழ்ந்து அறிவிக்கப்படுகின்றன।

Verse 93

कमला कामिनी कल्पा कला च कलिताद्भुता । किरता च तथा काला कदना कौशिका तथा ॥ ९३ ॥

அவள் கமலா, காமினீ, கல்பா, கலா—மேலும் கலிதாத்புதா; அதுபோல கிராதா, காளீ; கதனா மற்றும் கௌசிகா என்றும் புகழப்படுகிறாள்.

Verse 94

कंबुवादनिका चैव कातरा कपटा तथा । कीर्तिश्चापि कुमारी च कुंकुमा परिकीर्तिता ॥ ९४ ॥

அவள் ‘கம்புவாதனிகா’ என்றும், ‘காதரா’, ‘கபடா’ என்றும்; மேலும் ‘கீர்த்தி’, ‘குமாரி’, ‘குங்குமா’ என்றும் இங்கே அறிவிக்கப்படுகிறாள்.

Verse 95

भञ्जिनी वेगिनी नागा चपला पेशला सती । रतिः श्रद्धा भोगलोला मदोन्मत्ता मनस्विनी ॥ ९५ ॥

அவள் பஞ்ஜினீ, வேகினீ, நாகா, சபலா, பேஷலா, சதீ; மேலும் ரதி, ஸ்ரத்தா, போகலோலா, மதோன்மத்தா, மனஸ்வினீயும் ஆவாள்.

Verse 96

विह्वला कर्षिणी लोला तथा मदनमालिनी । विनोदा कौतुका पुण्या पुराणा परिकीर्तिता ॥ ९६ ॥

அவள் விஹ்வலா, கர்ஷிணீ, லோலா, மதனமாலினீ; மேலும் வினோதா, கௌதுகா, புண்யா, புராணா எனப் பரிகீர்த்திக்கப்படுகிறாள்.

Verse 97

वागीशी वरदा विश्वा विभवाविघ्नकारिणी । बीजविघ्नहरा विद्या सुमुखी सुंदरी तथा ॥ ९७ ॥

அவள் வாகீஸ்வரி, வரம் அருள்பவள், அனைத்திலும் நிறைந்தவள்; செல்வத்தை அளித்து தடைகளை நீக்குபவள். விதைபோன்ற தடைகளையும் அழிப்பவள்; அவளே வித்யை, சுமுகி, சுந்தரியும் ஆவாள்.

Verse 98

सारा च सुमना चैव तथा प्रोक्ता सरस्वती । समया सर्वगा विद्धा शिवा वाणी च कीर्तिता ॥ ९८ ॥

அவள் ‘சாரா’, ‘சுமனா’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்; அதுபோல ‘சரஸ்வதி’ என்றும் அறிவிக்கப்படுகிறாள். ‘சமயா’ என்றும் அனைத்திலும் நிறைந்த ‘சர்வகா’ என்றும் அறியப்படுகிறாள்; ‘சிவா’ என்றும் ‘வாணீ’ (திருவாக்கு) என்றும் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 99

दूरसिद्धा तथा प्रोक्ताथो विग्रहवती मता । नादा मनोन्मनी प्राणप्रतिष्ठारुणवैभवा ॥ ९९ ॥

அவள் ‘தூரசித்தா’ என்றும் கூறப்படுகிறாள்; ‘விக்ரஹவதீ’ (வெளிப்படையான உருவம் உடையவள்) என்றும் கருதப்படுகிறாள். அவள் ‘நாதா’, ‘மனோன்மனீ’, ‘ப்ராணப்ரதிஷ்டா’, ‘அருணவைபவா’ என இவ்வாறு வர்ணிக்கப்படுகிறாள்.

Verse 100

प्राणापाना समाना च व्यानोदाना च कीर्तिता । नागा कूर्मा तच कृकला देवदत्ता धनञ्जया ॥ १०० ॥

ப்ராணன், அபானன், சமானன், வ்யானன், உதானன்—இவை ஐந்து முதன்மை ப்ராணவாயுக்கள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன. அதுபோல நாகன், கூர்மன், க்ருகலன், தேவதத்தன், தனஞ்சயன்—இவை ஐந்து துணைப் ப்ராணங்கள் எனவும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 101

फट्कारी किंकराराध्या जया च विजया तथा । हुंकारी खेटचरी चंडाछेदिनी क्षपिणी तथा ॥ १०१ ॥

அவள் ‘பட்காரீ’ (பட் எனும் ஒலியால் ஆவாஹிக்கப்படுபவள்); பணியாளர்கள் (கிங்கரர்கள்) வழிபடும் தேவியாக; மேலும் ‘ஜயா’, ‘விஜயா’ ஆகவும் இருக்கிறாள். அவள் ‘ஹுங்காரீ’ (ஹுங் ஒலியால் ஆவாஹிக்கப்படுபவள்); ‘கேடசரீ’ (வானில் செல்பவள்); ‘சண்டாச்சேதினீ’ (உக்கிரத்தை வெட்டுபவள்) மற்றும் ‘க்ஷபிணீ’ (அழிப்பவள்) என்றும் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 102

स्त्रीहुंकारी क्षेमकारी चतुरक्षररूपिणी । श्रीविद्यामतवर्णांगी काली याम्या नृपार्णका ॥ १०२ ॥

அவள் பெண்-ரூப ‘ஹுங்காரீ’ சக்தி; க்ஷேமம் அளிக்கும் நலங்கர்த்தி; மேலும் நான்கு எழுத்து மந்திர-உருவினி. அவள் ஸ்ரீவித்யா-ஸ்வரூபம் உடையவள், வர்ணங்களால் உடல் அமைந்தவள்; அவள் ‘காளி’, ‘யாம்யா’, ‘ந்ருபார்ணகா’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

Verse 103

भाषा सरस्वती वाणी संस्कृता परा । बहुरूपा चित्तरूपा रम्यानंदा च कौतुका ॥ १०३ ॥

வாக்கே சரஸ்வதீ—சம்ஸ்கிருதமே பராவாணி; அவள் பலரூபினி, சித்தரூபினி, ரம்யை, ஆனந்ததாயினி, வியப்பை அளிப்பவள்।

Verse 104

त्रयाख्या परमात्माख्याप्यमेयविभवा तथा । वाक्स्वरूपा बिंदुसर्गरूपा विश्वात्मिका तथा ॥ १०४ ॥

அவள் ‘த்ரயா’ எனப் புகழ்பெற்றவள்; ‘பரமாத்மா’ என்றும் அழைக்கப்படுபவள்—அவளது மகிமை அளவிலாதது. அவள் வாக்ஸ்வரூபிணி, பிந்து-ஸர்கரூபிணி, மேலும் விஸ்வாத்மிகை.

Verse 105

तथा त्रैपुरकंदाख्या ज्ञात्रादित्रिविधात्मिका । आयुर्लक्ष्मीकीर्तिभोगसौंदर्यारोग्यदायिका ॥ १०५ ॥

அதேபோல் ‘த்ரைபுரகந்த’ எனப்படும் (வித்யை) ஞாதா முதலிய மூவகைத் தன்மையுடையது; அது ஆயுள், லக்ஷ்மி, கீர்த்தி, போகம், அழகு, ஆரோக்கியம் அளிக்கிறது।

Verse 106

ऐहिकामुष्मिकज्ञानमयी च परिकीर्तिता । जीवाख्या विजयाख्या च तथैव विश्वविन्मयी ॥ १०६ ॥

இது இஹலோகமும் அமுஷ்மிகமும்—இருவகை ஞானமயமெனப் போற்றப்படுகிறது. இதை ‘ஜீவா’, ‘விஜயா’, மேலும் ‘விஸ்வவின்மயீ’ என்றும் கூறுவர்।

Verse 107

हृदादिविद्या रूपादिभानुरूपाः जगदूपुः । विश्वमो हनिका चैव त्रिपुरामृतसंज्ञिका ॥ १०७ ॥

ஹ்ருதாதி முதலான வித்யைகள், சூர்யாதி ரூபங்களுக்கு ஒத்த பானுரூபிணிகள்; மேலும் ‘ஜகதூபு’, ‘விஸ்வமோ’, ‘ஹனிகா’, ‘த்ரிபுராம்ருத’ என அழைக்கப்படுபவையும்—இவை அனைத்தும் எண்ணப்படுகின்றன।

Verse 108

सर्वाप्यायनरूपा च मोहिनी क्षोभणी तथा । क्लेदिनी च समाख्याता तथैव च महोदया ॥ १०८ ॥

அவள் முழுமையான போஷணமும் நிரம்புதலும் ஆகிய இயல்புடையவள்; அவள் மோகினி, மேலும் கலக்கமூட்டுபவளும். அவள் ‘க்லேதினி’ எனப் புகழப்படுகிறாள்; அதுபோல ‘மஹோதயா’—மகாசெல்வம் அருள்பவள்—என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

Verse 109

संपत्करी हलक्षार्णा सीमामातृतनू रतिः । प्रीतिर्मनोभवा वापि प्रोक्ता वाराधिपा तथा ॥ १०९ ॥

அவள் ‘சம்பத்கரீ’—செல்வம் அருள்பவள்; ‘ஹலக்ஷார்ணா’—எழுத்துகள்/வர்ணங்களால் ஆனவள்; ‘ஸீமாமாத்ருதனூ’—எல்லைகளின் தாய்த் தனுவுடையவள். அவள் ‘ரதி’, ‘ப்ரீதி’, ‘மனோபவா’ மற்றும் ‘வாராதிபா’—நீரின் அதிபதி—என்றும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 110

त्रिकूटा चापि षट्कूटा पंचकूटा विशुद्धगा । अनाहत गता चैव मणिपूरकसंस्थिता ॥ ११० ॥

அவள் ‘த்ரிகூடா’, ‘ஷட்கூடா’, ‘பஞ்சகூடா’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். அவள் விஶுத்த சக்கரத்தில் செல்கின்றாள்; அனாஹதத்தில் நுழைந்து, மணிபூரகத்தில் நிலைபெறுகிறாள்.

Verse 111

स्वाधिष्ठानसमासीनाधारस्थाज्ञासमास्थिता । षट्त्रिंशत्कूटरूपा च पंचाशन्मिथुनात्मिका ॥ १११ ॥

அவள் ஸ்வாதிஷ்டானத்தில் அமர்ந்தவள்; ஆதார (மூலாதார)த்தில் நிலைபெற்றவள்; ஆஜ்ஞா-சக்தியில் உறுதியாக நிறுவப்பட்டவள். அவள் முப்பத்தாறு ‘கூட’ வடிவமுடையவள்; ஐம்பது இரட்டையத் தத்துவங்களால் ஆன ஆத்மஸ்வரூபிணி.

Verse 112

पादुकादिकसिद्धीशा तथा विजयदायिनी । कामरूपप्रदा वेतालरूपा च पिशाचिका ॥ ११२ ॥

அவள் பாதுகை முதலியவற்றுடன் தொடர்புடைய சித்திகளின் அதிபதியாகவும், வெற்றியளிப்பவளாகவும் இருக்கிறாள். அவள் விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் சக்தியை அருள்கிறாள்; அவள் வேதால ரூபமாகவும் பிசாசிகா ரூபமாகவும் வெளிப்படுகிறாள்.

Verse 113

विचित्रा विभ्रमा हंसी भीषणी जनरंजिका । विशाला मदना तुष्टा कालकंठी महाभया ॥ ११३ ॥

அவள் விசித்திரை, மயக்கமூட்டுபவள், அன்னப்பறவைபோல் நன்னடை உடையவள்; பயங்கரமாயினும் மக்களை மகிழ்விப்பவள். அவள் விசாலி, காமத்தைத் தூண்டுபவள், திருப்தியுடையவள்; கருங்கழுத்தினள், மிகப் பயங்கரினள்.

Verse 114

माहेंद्री शंखिनी चैंद्री मंगला वटवासिनी । मेखला सकला लक्ष्मीर्मालिनीविश्वनायिका ॥ ११४ ॥

அவள் மாஹேந்திரி, சங்கினி, ஐந்திரி, மங்களா, ஆலமரத்தில் வாசிப்பவள்; மேகலா, சகலா, லக்ஷ்மி, மாலினி, உலகநாயகி.

Verse 115

सुलोचना सुशोभा च कामदा च विलासिनी । कामेश्वरी नंदिनी च स्वर्णरेखा मनोहरा ॥ ११५ ॥

அவள் அழகிய கண்களுடையவள், பேரொளி அழகுடையவள், விருப்பங்களை அருள்பவள், விளையாட்டுத் தன்மையுடையவள்; காமேஸ்வரி, ஆனந்தம் தருபவள், பொன்னிற கோடுகள் உடையவள், மனம் கவர்பவள்.

Verse 116

प्रमोदा रागिणी सिद्धा पद्मिनी च रतिप्रिया । कल्याणदा कलादक्षा ततश्च सुरसुन्दरी ॥ ११६ ॥

அவர்கள் பிரமோதா, ராகிணி, சித்தா, பத்மினி, ரதிப்ரியா; கல்யாணதா, கலாதக்ஷா; அதன் பின் சுரசுந்தரி.

Verse 117

विभ्रमा वाहका वीरा विकला कोरकाकविः । सिंहनादा महानादा सुग्रीवा मर्कटा शठा ॥ ११७ ॥

விப்ரமா, வாஹகா, வீரா, விகலா, கோரகாகவி; சிம்ஹநாதா, மஹாநாதா, சுக்ரீவா, மர்கடா, சடா—இவை இங்கு சொல்லப்பட்ட திருநாமங்கள்.

Verse 118

बिडालाक्षा बिडालास्या कुमारी खेचरी भवा । मयूरा मंगला भीमा द्विपवक्त्रा खरानना ॥ ११८ ॥

அவள் பூனை-கண்களுடையவள், பூனை-முகத்தவள், கன்னி, ஆகாயத்தில் உலாவும் கேசரி, பவா. அவள் மயில் போன்றவள், மங்களமயி, பயங்கரி, இருமுகி, கழுதை-முகத்தவள் எனப் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 119

मातंगी च निशाचारा वृषग्राहा वृकानना । सैरिभास्या गजमुखा पशुवक्त्रा मृगानना ॥ ११९ ॥

மேலும் அவள் மாதங்கி, இரவில் உலாவுபவள், காளைகளைப் பற்றிக் கொள்ளுபவள், ஓநாய்-முகத்தவள்; எருமை போன்ற பேச்சுடையவள்; யானை-முகத்தவள்; மிருக-வாயுடையவள், மான்-முகத்தவள் எனவும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 120

क्षोभका मणिभद्रा च क्रीडका सिंहचक्रका । महोदरा स्थूलशिखा विकृतास्या वरानना ॥ १२० ॥

அவள் க்ஷோபகா, மணிபத்ரா, க்ரீடகா; சிம்ஹசக்ரகா; மஹோதரா; ஸ்தூலசிகா; விக்ருதாஸ்யா; வரானனா—இவை இங்கு எண்ணப்பட்ட பெயர்கள்.

Verse 121

चपला कुक्कुटास्या च पाविनी मदनालसा । मनोहरा दीर्घजंघा स्थूलदन्ता दशानना ॥ १२१ ॥

அவள் சபலா, சேவல்-முகத்தவள், பாவினி (தூய்மைப்படுத்துபவள்), காமத்தால் சோர்வுற்றவள். அவள் மனோஹரி, நீண்ட கால்களுடையவள், பெரிய பற்களுடையவள், பத்துமுகத்தவள்.

Verse 122

सुमुखा पंडिता क्रुद्धा वराहास्या सटामुखा । कपटा कौतुका काला किंकरा कितवा खला ॥ १२२ ॥

அவள் சுமுகி, பண்டிதையாகத் தோன்றினாலும் கோபமுடையவள்; வராக-முகத்தவள், காளை-முகத்தவள். அவள் கபடினி, கௌதுகினி, கருமை நிறத்தவள், பணியாள் போன்றவள், சூதாடுபவள், தீயவள் எனவும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 123

भक्षका भयदा सिद्धा सर्वगा च प्रकीर्तिता । जया च विजया दुर्गा भद्रा भद्रकरी तथा ॥ १२३ ॥

அவள் பக்ஷகா, பயதா, சித்தா, சர்வகா எனப் புகழப்படுகிறாள்; மேலும் ஜயா, விஜயா, துர்கா, பத்ரா, பத்ரகரீ என்றும் கூறப்படுகிறாள்।

Verse 124

अम्बिका वामदेवी च महामायास्वरूपिणी । विदारिका विश्वमयी विश्वा विश्वविभंजिता ॥ १२४ ॥

அவள் அம்பிகா, வாமதேவி; மகாமாயையின் உருவமே அவள். அவள் விதாரிகா—அனைத்துலகிலும் நிறைந்தவள்; அவளே உலகம், உலகை பல வடிவங்களாகப் பிரிக்கும் சக்தியும் அவளே।

Verse 125

वीरा विक्षोभिणी विद्या विनोदा बीजविग्रहा । वीतशोका विषग्रीवा विपुला विजयप्रदा ॥ १२५ ॥

அந்த வித்யை வீரமயமானது; உள்ளக் கலக்கத்தை அசைக்கும்/அகற்றும்; மனத்தை மகிழ்விக்கும்; எல்லா சாதனைகளின் விதை-உருவாகும். அது சோகமற்றது; விஷக்ரீவா (விஷத்தை அடக்கும்); விசாலமானது; வெற்றியளிப்பது।

Verse 126

विभवा विविधा विप्रा तथैव परिकीर्तिता । मनोहरा मंगली च मदोत्सिक्ता मनस्विनी ॥ १२६ ॥

அவள் விபவா, விவிதா, விப்ரா எனவும் புகழப்படுகிறாள்; மேலும் பரிகீர்த்திதா, மனோஹரா, மங்களீ, மதோத்ஸிக்தா, மனஸ்வினீ என்றும் கூறப்படுகிறாள்।

Verse 127

मानिनी मधुरा माया मोहिनी च तथा स्मृता । भद्रा भवानी भव्या च विशालाक्षी शुचिस्मिता ॥ १२७ ॥

அவள் மானினீ, மதுரா, மாயா, மோஹினீ என நினைவுகூரப்படுகிறாள்; மேலும் பத்ரா, பவானீ, பவ்யா, விசாலாக்ஷீ, சுசிஸ்மிதா என்றும் போற்றப்படுகிறாள்।

Verse 128

ककुभा कमला कल्पा कलाथो पूरणी तथा । नित्या चाप्यमृता चैव जीविता च तथा दया ॥ १२८ ॥

அவள் ககுபா, கமலா, கல்பா, கலாதா மற்றும் பூரணி எனப் புகழப்படுகிறாள்; அவள் நித்யா, அம்ருதா, ஜீவிதா, மேலும் தயை (கருணை)யும் ஆவாள்.

Verse 129

अशोका ह्यमला पूर्णा पूर्णा भाग्योद्यता तथा । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ १२९ ॥

அவள் அசோகா, அமலா, பூர்ணா—முழுமையாக நிறைந்தவள்—மேலும் பாக்கியவதி, எப்போதும் முயற்சியுடையவள் எனப் போற்றப்படுகிறாள்; அவள் விவேகா, விபவா, விஷ்வா, விததா என்றும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 130

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणापरमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ १३० ॥

அவள் காமினி, கேசரி, கர்வா; புராணங்களில் கூறப்படும் பரமேஸ்வரி. அவள் கௌரி, சிவா, அமேயா, விமலா, விஜயா, பரா எனவும் விளங்குகிறாள்.

Verse 131

पवित्रा पद्मिनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा ह्यानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ १३१ ॥

அவள் பவித்ரா, பத்மினி; அவளே வித்யை. அவள் விஷ்வேசி, சிவவல்லபா; அவள் அசேஷரூபா, ஆனந்தமயி, பத்மாக்ஷி, மேலும் குற்றமற்றவள் (அநிந்திதா).

Verse 132

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ १३२ ॥

சரஸ்வதி வரம் அளிப்பவள், நல்வாக்கு அளிப்பவள்; அவள் பல்வகை வாணி, வேதங்களின் உருவமே. அவள் வித்யை, வாகீஸ்வரி, சத்தியா, சுயக்கட்டுப்பாடு உடையவள்.

Verse 133

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मनिदा तथा । पूषा चैव तथा पुष्टिस्तुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ १३३ ॥

அவள் நிர்மல ஆனந்த-ஸ்வரூபிணி, அம்ருதா, மணிதாத்ரி; மேலும் பூஷா (போஷிப்பவள்), புஷ்டி, துஷ்டி, ரதி, த்ருதி ஆகியவளும் அவளே।

Verse 134

शशिनी चैद्रिका कांतिज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगगदा । पूर्णा पूर्णामृता कामदायिनीन्दुकलात्मिका ॥ १३४ ॥

அவள் சசினீ, சைத்ரிகா, காந்திமிகு சந்திர-ஜ்யோத்ஸ்னை; அவள் ஸ்ரீ, ப்ரீதி, கதாதாரிணியும். அவள் பூர்ணா, பூர்ணாம்ருதா, காமதாயினி, இந்துக் கலைகளின் ஆத்மா.

Verse 135

तपिनी तापिनी धूम्रा मरीचिर्ज्वालिनी रुचिः । सुषुम्णा भोगदा विश्वा बाधिनी धारिणी क्षमा ॥ १३५ ॥

அவள் தபினீ, தாபினீ, தூம்ரா, மரீசி, ஜ்வாலினீ, ருசி, சுஷும்ணா, போகதா, விஸ்வா, பாதினீ, தாரிணீ, க்ஷமா—இவை அவளது தெய்வீக சக்திநாமங்கள்.

Verse 136

धूम्रार्चिरूष्मा ज्वलिनी ज्वालिनी विस्फुलिंगिनी । सुश्रीः स्वरूपा कपिला हव्यकव्यवहा तथा ॥ १३६ ॥

அவள் தூம்ரார்சி, ஊஷ்மா, ஜ்வலினீ, ஜ்வாலினீ, விஸ்புலிங்கினீ; சுஷ்ரீ, ஸ்வரூபா, கபிலா—மேலும் தேவர்க்கு ஹவ்யமும் பித்ருக்களுக்கு கவ்யமும் எடுத்துச் செல்லும் வஹினி.

Verse 137

घस्मरा विश्वकवला लोलाक्षी लोलजिह्विका । सर्वभक्षा सहस्राक्षी निःसंगा च गतिप्रिया ॥ १३७ ॥

அவள் கஸ்மரா, உலகமெங்கும் விழுங்குபவள்; அவளது கண்கள் அலைபாயும், நாவும் துடிக்கும். அவள் சர்வபக்ஷிணி, ஸஹஸ்ராக்ஷி, நிஸ்ஸங்கா, இடையறா இயக்கத்தை விரும்புபவள்.

Verse 138

अर्चित्याचाप्रमेया च पूर्णरूपा दुरासदा । सर्वा संसिद्धिरूपा च पावनीत्येकरूपिणी ॥ १३८ ॥

அவள் ஆராதிக்கத்தக்கவள், அளவிட முடியாதவள், பூர்ண ரூபிணி, அடைய அரிதானவள். அவள் எல்லாச் சித்திகளின் வடிவம், பாவனையளிப்பவள், ஒரே தத்துவ-ரூபிணி.

Verse 139

तथा यामलवेधाख्या शाक्ते वेदस्वरूपिणी । तथा शांभववेधा च भावनासिद्धिसृचिनी ॥ १३९ ॥

அதேபோல் சக்த மரபில் ‘யாமல-வேத’ எனப்படும் முறை உள்ளது; அது வேத-ஸ்வரூபிணி. மேலும் ‘சாம்பவ-வேத’ உள்ளது; அது பாவனா சாதனையால் சித்திகளை அளிக்கிறது.

Verse 140

वह्निरूपा तथा दस्रा ह्यमाविघ्ना भुजंगमा । षण्मुखा रविरूपा च माता दुर्गा दिशा तथा ॥ १४० ॥

அவள் அக்னி ரூபிணி; வலமும் ஆரோக்கியமும் அளிப்பவள் (தஸ்ரா); நிச்சயமாக விக்னநாசினி; புஜங்க-சக்தி ரூபமாக நிலைபெற்றவள். அவள் ஷண்முகி, ரவி ரூபிணி; அவள் மாதா துர்கா, திசைகளின் அதிஷ்டாத்ரி சக்தியும் ஆவாள்.

Verse 141

धनदा केशवा चापि यमी चैव हरा शशा । अश्विनी च यमी वह्नि रूपा धात्रीति कीर्तिता ॥ १४१ ॥

அவள் தனதா, கேசவா, யமீ, ஹரா, ஷஷா, அஷ்வினீ, யமீ, வஹ்னிரூபா, தாத்ரீ—என்ற பெயர்களாலும் போற்றப்படுகிறாள்.

Verse 142

चंद्रा शिवादितिर्जीवा सर्पिणी पितृरूपिणी । अर्यम्णा च भगा सूर्या त्वाष्ट्रिमारुतिसंज्ञिका ॥ १४२ ॥

அவள் சந்த்ரா, சிவா, அதிதி, ஜீவா, ஸர்பிணீ, பித்ருரூபிணீ என அழைக்கப்படுகிறாள்; மேலும் அர்யம்ணா, பகா, ஸூர்யா, த்வாஷ்ட்ரீ, மாருதீ என்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறாள்.

Verse 143

इंद्राग्निरूपा मित्रा चापींद्राणी निर्ऋतिर्जला । वैश्वदेवी हरितभूर्वासवी वरुणा जया ॥ १४३ ॥

அவள் இந்திரன்-அக்னி ரூபமுடைய தேவி; மித்ரா; மேலும் இந்திராணி, நிர்ருதி, ஜலா (நீர்மயி)யும் ஆவாள். அவள் வைஶ்வதேவி, ஹரிதபூ, வாஸவி, வருணா, ஜயா (வெற்றி) ஆகும்.

Verse 144

अहिर्बुध्न्या पूषणी च तथा कारस्करामला । उदुंबरा जंबुका च खदिरा कृष्णारूपिणी ॥ १४४ ॥

அஹிர்புத்ந்யா, பூஷணீ, காரஸ்கராமலா; மேலும் உதும்பரா, ஜம்புகா, கதீரா—இவை அனைத்தும் கிருஷ்ணாரூபிணி (கிருஷ்ண-ஸ்வரூப) வெளிப்பாடுகள் எனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 145

वंशा च पिप्पला नागा रोहिणा च पलाशका । पक्षका च तथाम्बष्ठा बिल्वाचार्जुनरूपिणी ॥ १४५ ॥

அவர்கள் வம்ஶா, பிப்பலா, நாகா, ரோஹிணா, பலாஶகா என அழைக்கப்படுவர்; மேலும் பக்ஷகா, அம்பஷ்டா—பில்வம் மற்றும் அர்ஜுனம் மரரூபங்களில் வெளிப்படுபவர்கள்.

Verse 146

विकंकता च ककुभा सरला चापि सर्जिका । वंजुला पनसार्का च शमी हलिप्रियाम्रका ॥ १४६ ॥

மேலும் விகங்கதா, ககுபா, சரலா, சர்ஜிகா; அதுபோல் வஞ்சுலா, பணசா, ஆர்கா, ஷமீ, ஹலிப்ரியா, ஆம்ரகா ஆகியனவும் (அவளின் புனித நாமங்கள்).

Verse 147

निम्बा मधूकसंज्ञा चाप्यश्वत्था च गजाह्वया । नागिनी सर्पिणी चैव शुनी चापि बिडालिकी ॥ १४७ ॥

நிம்பாவை மதூகா என்றும், அஶ்வத்தாவை கஜாஹ்வயா என்றும் அழைப்பர். அதுபோல் நாகினியை ஸர்பிணி என்றும், ஶுனியை பிடாலிகி என்றும் கூறுவர்.

Verse 148

छागी मार्जारिका मूषी वृषभा माहिषी तथा । शार्दूली सैरिभी व्याघ्री हरिणी च मृगी शुनी ॥ १४८ ॥

சாகீ, மார்ஜாரிகா (பூனை), மூஷீ; வ்ருஷபா மற்றும் மாஹிஷீ; சார்தூலீ, சைரிபீ, வ்யாக்ரீ; ஹரிணீ, ம்ருகீ, சுனீ—இவ்வுருக்கள் எண்ணப்பட்டன.

Verse 149

कपिरूपा च गोघंटा वानरी च नराश्विनी । नगा गौर्हस्तिनी चेति तथा षट्चक्रवासिनी ॥ १४९ ॥

அவள் கபிரூபிணி; ‘கோகண்டா’ என அழைக்கப்படுகிறாள்; வானரீ, நராஷ்வினீ; மேலும் நாகா, கௌர், ஹஸ்தினீ—இவ்வாறு அவள் ஷட்சக்ரங்களில் வாசிக்கும் அதிஷ்டாத்ரி.

Verse 150

त्रिखंडा तीरपालाख्या भ्रामणी द्रविणी तथा । सोमा सूर्या तिथिर्वारा योगार्क्षा करणात्मिका ॥ १५० ॥

காலம் திரிகண்டம் என உரைக்கப்படுகிறது; அது ‘தீரபால’ (எல்லை காக்கும்) என்ற பெயராலும் அறியப்படுகிறது; அது அனைத்தையும் சுழலச் செய்து த்ரவிணீ (செல்வம் அருள்வது) ஆகும். சந்திர-சூரிய அடிப்படையில்—திதி, வாரம், யோகம், நக்ஷத்திரம், கரணம் என்ற இயல்பாக—அது கணிக்கப்படுகிறது.

Verse 151

यक्षिणी तारणा व्योमशब्दाद्याप्रांणिनी च धीः । क्रोधिनी स्तंभिनी चंडोञ्चंडा ब्राह्यादिरूपिणी ॥ १५१ ॥

யக்ஷிணீ, தாரணா, வ்யோமசப்தா; மேலும் ஆப்ராஂணினீ மற்றும் தீ; க்ரோதினீ, ஸ்தம்பினீ; சண்டா, அதிசண்டா—இச்சக்திகள் பிராஹ்மீ முதலிய ரூபங்களை ஏற்கின்றன.

Verse 152

सिंहस्था व्याघ्रगा चैव गजाश्वगरुडस्थिता । भौमाप्या तैजसीवायुरूपिणी नाभसा तथा ॥ १५२ ॥

அவள் சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்தவள்; புலியின் மீது செல்பவள்; யானை, குதிரை, கருடன் மீது ஏறியவள். அவள் பூமி-நீர், தீ-காற்று, மேலும் ஆகாயம் (நாபஸ) ஆகிய ரூபங்களைத் தாங்குகிறாள்.

Verse 153

एकावक्त्रा चतुर्वक्त्रा नवक्त्रा कलानना । पंचविंशतिवक्त्रा च षड्विंशद्वदना तथा ॥ १५३ ॥

அவள் ஒருமுகி, நான்முகி, ஒன்பதுமுகி, கலைகளின் உருவம் எனப் போற்றப்படுகிறாள்; அதுபோல இருபத்தைந்து முகமும், இருபத்தாறு முகமும் உடையவளாகவும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 154

ऊनपंचाशदास्या च चतुःषष्टि मुखा तथा । एकाशीतिमुखा चैव शताननसमन्विता ॥ १५४ ॥

சில இடங்களில் அவள் நாற்பத்தொன்பது முகமுடையவளாகவும், சில இடங்களில் அறுபத்துநான்கு முகமுடையவளாகவும்; சில இடங்களில் எண்பத்தொன்று முகமுடையவளாகவும், மேலும் சில இடங்களில் நூறு முகங்களால் நிறைந்தவளாகவும் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 155

स्थूलरूपा सूक्ष्मरूपा तेजोविग्रहधारिणी । वृणावृत्तिस्वरूपा च नाथावृत्तिस्वरूपिणी ॥ १५५ ॥

அவள் ஸ்தூல ரூபமும் சூக்ஷ்ம ரூபமும் ஏற்றுக்கொள்கிறாள்; ஒளிமயமான தேஜஸ்ஸுரூப உடலைத் தாங்குகிறாள். ‘வ்ருணா-வ்ருத்தி’யின் இயல்பே அவள்; ‘நாத-வ்ருத்தி’யின் இயல்பும் அவளே.

Verse 156

तत्त्वावृत्तिस्वरूपापि नित्यावृत्तिवपुर्द्धरा ॥ १५६ ॥

அவள் தத்துவத்தை நோக்கித் திரும்பும் ‘தத்த்வாவ்ருத்தி’யின் இயல்பாக இருந்தாலும், எப்போதும் செயல்படும் ‘நித்யாவ்ருத்தி’யின் வடிவத்தைத் தாங்குகிறாள்.

Verse 157

अंगावृत्तिस्वरूपा चाप्यायुधावृत्तिरूपिणी । गुरुपंक्तिस्वरूपा च विद्यावृत्तितनुस्तथा ॥ १५७ ॥

அவள் உடற்பயிற்சி-ஒழுக்கங்களின் ‘அங்காவ்ருத்தி’யின் இயல்பும், ஆயுதப் பயிற்சி-ஒழுக்கங்களின் ‘ஆயுதாவ்ருத்தி’யின் வடிவமும் ஆவாள்; குரு பரம்பரையின் உருவமே அவள், மேலும் அவளது உடலே ‘வித்யாவ்ருத்தி’—ஞானத்தின் செயலாற்றும் சக்தி.

Verse 158

ब्रह्माद्यावृत्तिरूपा च परा पश्यतिका तथा । मध्यमा वैखरी शीर्षकण्ठताल्वोष्ठदन्तगा ॥ १५८ ॥

பிரம்மாதி ஆதியதிர்வின் ஓட்டமாக ‘பரா’ வாக்கு கூறப்படுகிறது; அதுபோல ‘பஷ்யந்தீ’யும் உண்டு. பின்னர் ‘மத்யமா’ மற்றும் ‘வைகரீ’; வைகரீ தலை, தொண்டை, அண்ணம், உதடு, பல் ஆகியவற்றால் வெளிப்படுகிறது.

Verse 159

जिह्वामूलगता नासागतोरः स्थलगामिनी । पदवाक्यस्वरूपा च वेदभाषास्वरूपिणी ॥ १५९ ॥

வாக்கு நாவின் வேரில் எழுந்து, மூக்கு மற்றும் மார்புப் பாதை வழியாகச் சென்று, உச்சரிப்பு இடத்தில் வெளிப்படுகிறது. அது சொல், வாக்கியம் என்ற வடிவங்களை ஏற்று, வேத மொழியின் சொரூபமே ஆகும்.

Verse 160

सेकाख्या वीक्षणाख्या चोपदेशाख्या तथैव च । व्याकुलाक्षरसंकेता गायत्री प्रणवादिका ॥ १६० ॥

ப்ரணவம் ‘ஓம்’ முதலாகிய காயத்ரி ‘சேகா’, ‘வீக்ஷணா’, ‘உபதேசா’ எனும் தொழில்நுட்ப முறைகளால் சுட்டப்படுகிறது; மேலும் எழுத்துகளின் சிறப்பு, சிக்கலான குறியீட்டு அமைப்பாலும் குறிக்கப்படுகிறது.

Verse 161

जपहोमार्चनध्यानयंत्रतर्पणरूपिणी । सिद्धसारस्वता मृत्युंजया च त्रिपुरा तथा ॥ १६१ ॥

அவள் ஜபம், ஹோமம், அர்ச்சனை, தியானம், யந்திரம், தர்ப்பணம் ஆகிய வடிவங்களாகத் திகழ்கிறாள். மேலும் ‘சித்த-சாரஸ்வதா’, ‘ம்ருத்யுஞ்ஜயா’, ‘திரிபுரா’ என்ற பெயர்களாலும் அறியப்படுகிறாள்.

Verse 162

गारुडा चान्नपूर्णा चाप्यश्वरूढा नवात्मिका । गौरी च देवी हृदया लक्षदा च मतंगिनी ॥ १६२ ॥

அவள் ‘காருடா’, ‘அன்னபூர்ணா’, ‘அஷ்வரூடா’, ‘நவாத்மிகா’, ‘கௌரி’, ‘தேவி’, ‘ஹ்ருதயா’, ‘லக்ஷதா’, ‘மதங்கினி’ என்ற நாம-ரூபங்களாலும் வணங்கப்படுகிறாள்.

Verse 163

निष्कत्रयपदा चेष्टा वादिनी च प्रकीर्तिता । राजलक्ष्मीर्महालक्ष्मीः सिद्धलक्ष्मीर्गवानना ॥ १६३ ॥

அவள் நிஷ்கத்ரயபதா, சேஷ்டா, வாதினீ எனப் புகழப்படுகிறாள். மேலும் அவள் ராஜலக்ஷ்மி, மஹாலக்ஷ்மி, ஸித்தலக்ஷ்மி, கவானனா எனவும் அறியப்படுகிறாள்॥१६३॥

Verse 164

इत्येवं ललितादेव्या दिव्यं नामसहस्रकम् । सर्वार्थसिद्धिदं प्रोक्तं चतुर्वर्गफलप्रदम् ॥ १६४ ॥

இவ்வாறு தேவீ லலிதையின் திவ்ய நாமஸஹஸ்ரம் உரைக்கப்பட்டது; அது எல்லா நோக்கங்களிலும் ஸித்தி அளிப்பதும், தர்ம-அர்த்த-காம-மோக்ஷம் எனும் சதுர்வர்கப் பலனை வழங்குவதும் ஆகும்॥१६४॥

Verse 165

एतन्नित्यमुषःकाले यो जपेच्छुद्धमानसः । स योगी ब्रह्मविज्ज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् ॥ १६५ ॥

தூய மனத்துடன் தினமும் விடியற்காலையில் இதை ஜபிப்பவன் யோகி, பிரஹ்மஞானி, சிவயோக சாதகர், மேலும் ஆத்மவித் ஆகிறான்॥१६५॥

Verse 166

द्विरावृत्त्या प्रजपतो ह्यायुरारोग्यसंपदः । लोकानुरंजनं नारीनृपावर्जनकर्म च ॥ १६६ ॥

இதை இருமுறை ஆவர்த்தித்து ஜபிப்பவனுக்கு ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம் உண்டாகும்; மேலும் மக்கள் மனம் கவர்தல், பெண்களை ஈர்த்தல், அரசரை ஆவர்ஜனம் (பாதிப்புறச் செய்தல்/வசப்படுத்தல்) ஆகிய கர்மங்களிலும் பலன் கிடைக்கும்॥१६६॥

Verse 167

अपृथक्त्वेन सिद्ध्यंति साधकस्यास्य निश्चितम् । त्रिरावृत्त्यास्य वै पुंसो विश्वं भूयाद्वशेऽखिलम् ॥ १६७ ॥

இந்த சாதகனின் ஸித்திகள் அப்ருதக்த்வம்—தேவியுடன் அபேத பாவம்—மூலமாக நிச்சயமாக நிறைவேறும். மேலும் மூன்று முறை ஆவர்த்தித்தால், அந்த புருஷனின் வசத்தில் முழு உலகமும் வரும்॥१६७॥

Verse 168

चतुरावृत्तितश्चास्य समीहितमनारतम् । फलत्येव प्रयोगार्हो लोकरक्षाकरो भवेत् ॥ १६८ ॥

நான்கு முறை ஜபித்தால் வேண்டிய பயன் இடையறாது நிச்சயமாக நிறைவேறும். இப்பிரயோகம் விதிசார்ந்ததாகி உலகைக் காக்கும் சக்தியளிக்கும்.

Verse 169

पंचावृत्त्या नरा नार्यो नृपा देवाश्च जंतवः । भजंत्येनं साधकं च देव्यामाहितचेतसः ॥ १६९ ॥

ஐந்து முறை ஜபித்தால் ஆண்கள், பெண்கள், அரசர்கள், தேவர்கள் மற்றும் எல்லா உயிர்களும் அவரை வழிபடுவர்; சாதகனும் தேவியில் மனம் நிலைபெற்று பக்தியுடன் ஆராதனை பெறுவான்.

Verse 170

षडावृत्त्या तन्मयः स्यात्साधकश्चास्य सिद्धयः । अचिरेणैव देवीनां प्रसादात्संभवंति च ॥ १७० ॥

ஆறு முறை ஜபித்தால் சாதகன் அதிலே ஒன்றுபட்டு தன்னிலை மறந்து தத்மயனாவான்; அவனுக்கு சித்திகளும் தோன்றும்—தேவியரின் அருளால் விரைவில்.

Verse 171

सप्तावृत्त्यारिरोगादिकृत्यापस्मारनाशनम् । अष्टावृत्त्या नरो भूपान्निग्रहानुग्रहक्षमः ॥ १७१ ॥

ஏழு முறை ஜபித்தால் பகைவரால் உண்டாகும் நோய்கள், க்ருத்யா போன்ற தீயச் செயல்கள், அபஸ்மாரம் ஆகியவை அழியும். எட்டு முறை ஜபித்தால் அரசனின் தண்டனையையும் அருளையும் எதிர்கொண்டு பெறும் ஆற்றல் உண்டாகும்.

Verse 172

नवावृत्त्या मन्मथाभो विक्षोभयति भूतलम् । दशावृत्त्या पठेन्नित्यं वाग्लक्ष्मीकांतिसिद्धये ॥ १७२ ॥

ஒன்பது முறை ஜபித்தால் மன்மதனைப் போல ஒளிவீசி பூமியையே கலங்கச் செய்வான். பத்து முறை ஜபித்து வாக்குச் சித்தி, லக்ஷ்மி, காந்தி ஆகியவற்றின் நிறைவைப் பெற தினமும் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 173

रुद्रावृत्त्याखिलर्द्धिश्च तदायत्तं जगद्भवेत् । अर्कावृत्त्या सिद्धिभिः स्याद्दिग्भिर्मर्त्यो हरोपमः ॥ १७३ ॥

ருத்ரவிருத்தியை அனுஷ்டித்தால் எல்லா செல்வங்களும் கிடைத்து, உலகம் அவன் வசமாகும். அர்கவிருத்தியால் மனிதன் சித்திகளுடன் கூடி, திசைகளை வென்று ஹரன் (சிவன்) ஒப்பானவன் ஆவான்.

Verse 174

विश्वावृत्त्या तु विजयी सर्वतः स्यात्सुखी नरः । शक्रावृत्त्याखिलेष्टाप्तिः सर्वतो मंगलं भवेत् ॥ १७४ ॥

வిశ்வாவிருத்தியை மேற்கொண்டால் மனிதன் எங்கும் வெற்றி பெற்று எல்லாவிதத்திலும் இன்பமடைவான். சக்ராவிருத்தியால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, அனைத்துத் திசைகளிலும் மங்களம் உண்டாகும்.

Verse 175

तिथ्यावृत्त्याखिलानिष्टानयन्तादाप्नुयान्नरः । षोडशावृत्तितो भूयान्नरः साक्षान्महेश्वरः ॥ १७५ ॥

திதிவிருத்தியை அனுஷ்டித்தால் மனிதன் எல்லா அமங்களங்களையும் நீக்கி விரும்பிய பயனை அடைவான். அதை பதினாறு முறை செய்தால் அவன் மிக உயர்ந்து, சாட்சாத் மகேஸ்வரன் போல் ஆகிறான்.

Verse 176

विश्वं स्रष्टुं पालयितुं संहतु च क्षमो भवेत् । मंडलं मासमात्रं वा यो जपेद्यद्यदाशयः ॥ १७६ ॥

யார் தம் உள்ளத்தின் நோக்கத்திற்கேற்ப முழு மண்டலக் காலமோ அல்லது ஒரு மாதமோ ஜபம் செய்கிறாரோ, அவர் பிரபஞ்சத்தைப் படைக்கவும் காக்கவும் அழிக்கவும் வல்லவராவார்.

Verse 177

तत्तदेवाप्नुयात्सत्यं शिवस्य वचनं यथा । इत्येतत्कथितं विप्र नित्यावृत्त्यर्चनाश्रितम् ॥ १७७ ॥

சிவனின் வாக்கின்படி இது உண்மை; சாதகன் விரும்பியதையே அப்படியே அடைவான். ஓ விப்ரா, இது நித்திய ஜபமும் அர்ச்சனையும் ஆதாரமாகக் கூறப்பட்டது.

Verse 178

नाम्नां सहस्रं मनसोऽभीष्टसंपादनक्षमम् ॥ १७८ ॥

புனிதமான ஆயிரம் நாமங்கள் மனம் விரும்பும் அபீஷ்டங்களை நிறைவேற்ற வல்லவை।

Verse 179

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे ललितास्तोत्र कवचसहस्रनामकथनं नामैकोननवतितमोऽध्यायाः ॥ ८९ ॥

இவ்வாறு ஸ்ரீ ப்ருஹந்நாரதீய புராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் உள்ள ப்ருஹதுபாக்யானத்தின் மூன்றாம் பாதத்தில் ‘லலிதா ஸ்தோத்திரம், கவசம், ஸஹஸ்ரநாமக் கதனம்’ எனும் எண்பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।