Shloka 28
पार्थै: संयुज्यमानस्य नेदुर्मत्स्यस्य वेश्मनि । भक्ष्यान्नभोज्यपानानि प्रभूतान्यभ्यहारयन्,तदनन्तर कुन्तीपुत्रोंके साथ सम्बन्ध स्थापित करनेवाले मत्स्यनरेशके महलमें शंख, नगाड़े, गोमुख और डम्बर आदि भाँति-भाँतिके बाजे बजने लगे। साथ ही उन्होंने खानेयोग्य अन्न, भोज्य और पीने आदिकी सामग्री भी प्रचुर मात्रामें प्रस्तुत की
pārthaiḥ saṃyujyamānasya nedur matsyasya veśmani | bhakṣyānna-bhojya-pānāni prabhūtāny abhyahārayan ||
வைசம்பாயனன் கூறினான்— மச்சராஜன் ப்ருதாபுத்திரர்களான பாண்டவர்களுடன் கூட்டுறவு ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த வேளையில், அவன் அரண்மனையெங்கும் சங்குகள், பேரிகள், கோமுகம், டம்பரம் முதலிய பலவகை வாத்தியங்கள் முழங்கின. அதே சமயம் வரவேற்புச் சடங்காக உண்ணத்தக்க உணவுகள், சுவைக்கத்தக்க பண்டங்கள், பானங்கள் ஆகியவை மிகுதியாகக் கொண்டு வரப்பட்டன.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadhrama and social ethics: alliances are affirmed not only by words but by public, orderly celebration and generous hospitality. Providing abundant food and honoring guests signals legitimacy, goodwill, and the duty of a king to uphold communal harmony.
King Matsya (Virāṭa) is forming a formal connection/alliance with the Pāṇḍavas. The palace resounds with auspicious instruments, and plentiful food and drink are presented—an official welcome that marks the strengthening of their relationship.