Shloka 30
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
तानहं रथनीडेभ्य: शरै: संनतपर्वभि: | यत्तान् सर्वानतिबलान् योत्स्यमानानवस्थितान् । एक: संकालयिष्यामि वज्रपाणिरिवासुरान्
tān ahaṃ rathanīḍebhyaḥ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ | yattān sarvān atibalān yotsyamānān avasthitān | ekaḥ saṃkālayiṣyāmi vajrapāṇir ivāsurān ||
அவர்களை அவர்களுடைய ரத ஆசனங்களிலிருந்தே, நன்கு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட மூட்டுகளையுடைய அம்புகளால் நான் வீழ்த்துவேன். அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த வலிமையுடன் போருக்கு ஆயத்தமாக நின்றாலும், நான் ஒருவனாகவே அவர்களை அழித்துவிடுவேன்—வஜ்ரபாணி இந்திரன் வஜ்ரத்தால் அசுரர்களை ஒழிப்பதுபோல்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage and responsibility in battle: even against many powerful opponents, one should stand firm in resolve. The comparison to Indra underscores that righteous strength, disciplined skill, and unwavering determination can overcome seemingly overwhelming force.
Vaiśampāyana narrates a warrior’s bold declaration: he will strike the opposing fighters from their chariots with powerful arrows and destroy them single-handedly, likening his impending victory to Indra’s defeat of the Asuras.