Shloka 5
आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
उस समय उन्होंने मन-ही-मन अग्निदेवके प्रसादस्वरूप प्राप्त हुए अपने सुवर्णमय ध्वजका चिन्तन किया
vaishampāyana uvāca |
sa-patākaṃ vicitrāṅgaṃ sopāṅgaṃ mahābalam |
khāt papāta rathe tūṛṇaṃ divyarūpaṃ manoramam ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— அப்போது அவர் மனத்திலே, அக்னிதேவனின் அருளாகப் பெற்ற தன் பொன்னாலான கொடியை நினைத்தார்; அதில் உருவமுற்ற வானரச் சின்னம் விளங்கியது, அதன் நீண்ட வால் சிங்கவாலைப் போன்றது. அந்தக் கொடி விஸ்வகர்மன் செய்த தெய்வீக மாயை; அது ரதத்துடன் இணைந்து நிற்கவல்லது. அர்ஜுனனின் மனநிலையை அறிந்த அக்னிதேவன், கொடியில் நிலைத்திருந்த பூதங்களுக்கு அங்கேயே தங்குமாறு ஆணையிட்டான். பின்னர், பட்டாகையுடன், வியத்தகு அங்க-உபாங்கங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மிகுந்த வலிமையுடைய, தெய்வீகமும் மனம்கவரும் அந்தக் கொடி, ஆகாயத்திலிருந்து விரைந்து விழுந்து அர்ஜுனனின் ரதத்தின் மீது வந்து அமர்ந்தது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred power supports righteous effort: when a warrior’s mind is steady and aligned with duty, divine protection may manifest as strength, clarity, and auspicious signs—here symbolized by the heavenly standard.
A magnificent, divinely formed banner—complete with ornate parts—swiftly descends from the sky and comes to rest on Arjuna’s chariot, marking the arrival of a powerful protective emblem before the coming action.