युधिछिर उवाच मुज्च मुज्चाधमाचारं प्रमाणं यदि ते वयम् । दासभावं गतो होष विराटस्य महीपते: । अदासो गच्छ मुक्तोडसि मैवं कार्षी: कदाचन,तब युधिष्ठटिर बोले--भैया! यदि तुम मेरी बात मानते हो, तो इस पापाचारीको “छोड़ दो, छोड़ दो'। यह महाराज विराटका दास तो हो ही चुका है। (इसके बाद वे सुशर्मासे बोले --) तुम दास नहीं रहे, जाओ, छोड़ दिये गये। फिर कभी 'ऐसा काम न करना”
yudhiṣṭhira uvāca
muñca muñcādhamācāraṁ pramāṇaṁ yadi te vayam |
dāsabhāvaṁ gato hy eṣa virāṭasya mahīpateḥ |
adāso gaccha mukto 'si māivaṁ kārṣīḥ kadācana ||
யுதிஷ்டிரன் கூறினான்— அண்ணா! நீங்கள் என்னை அதிகாரமாக ஏற்றால், இந்த கீழ்மையான நடத்தை உடையவனை விடுங்கள், விடுங்கள். இவன் ஏற்கெனவே மன்னன் விராடனின் அடிமை நிலையிலே வீழ்ந்துவிட்டான். (பின்னர் அவனிடம்) நீ இனி அடிமை அல்ல; போ, நீ விடுதலை பெற்றாய். இனி ஒருபோதும் இப்படிச் செய்யாதே.
युधिछिर उवाच
Even when confronting wrongdoing, one should act with restraint and moral authority: punishments or reprisals should not become cruelty. Yudhiṣṭhira emphasizes release and a clear ethical warning, modeling dharma through mercy and self-control.
Yudhiṣṭhira intervenes to stop further harsh treatment of a wrongdoer/captive, declaring that the person has already undergone the humiliation of servitude under King Virāṭa. He then formally frees him and admonishes him not to repeat such misconduct.