Shloka 393
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
अथास्य सारथिं क्रुद्धो रथोपस्थादपातयत् । राजन! फिर तो शीघ्रता करनेवाले कुन्तीपुत्र भीमने सुशमाके पास पहुँचकर उत्तम बाणोंसे उसके घोड़ोंको मार डाला। साथ ही उसके पृष्ठरक्षकोंको भी मारकर कुपित हो उसके सारथिको भी रथसे नीचे गिरा दिया
athāsya sārathiṁ kruddho rathopasthād apātayat |
வைசம்பாயனர் கூறினார்— கோபமுற்று அவன் அந்த வீரனின் சாரதியை ரதத்தின் இருக்கையிலிருந்து கீழே தள்ளிவிட்டான். அப்போது செயலில் விரைந்த குந்திப்புத்திரன் பீமன் சுசர்மாவை அணுகி, சிறந்த அம்புகளால் அவன் குதிரைகளை கொன்றான்; பின்னுறைக் காவலர்களையும் வீழ்த்தி, கோபத்தில் சாரதியையும் ரதத்திலிருந்து கீழே வீழ்த்தினான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how, in war, disabling an enemy’s means of movement and protection (horses, guards, charioteer) becomes a decisive tactic; it also cautions that anger (krodha) can drive action, raising the ethical tension between necessary force and loss of restraint.
Bhīma rapidly reaches Suśarmā, shoots down his horses with fine arrows, kills the rear-guards, and—angered—knocks the charioteer down from the chariot-seat, effectively crippling Suśarmā’s chariot-fighting capacity.