भीमस्य बल्लव-प्रतिज्ञा तथा अर्जुनस्य बृहन्नडा-रूप-निर्णयः
Bhīma’s Ballava Vow and Arjuna’s Decision to Become Bṛhannadā
हिमवानिव शैलानां समुद्र: सरितामिव । त्रिदशानां यथा शक्रो वसूनामिव हव्यवाट्,जैसे पर्वतोंमें हिमालय, सरिताओंमें समुद्र, देवताओं में इन्द्र, वसुओंमें हव्यवाहक अग्नि, मृगोंमें सिंह तथा पक्षियोंमें गरुड़ श्रेष्ठ हैं, उसी प्रकार कवचधारी वीरोंमें जिसका स्थान सबसे ऊँचा है, वह अर्जुन विराटनगरमें जाकर कया काम करेगा?
himavān iva śailānāṃ samudraḥ saritām iva | tridaśānāṃ yathā śakro vasūnām iva havyavāṭ |
மலைகளில் ஹிமவான், நதிகளிடையே கடல், தேவர்களில் சக்ரன் (இந்திரன்), வசுக்களில் ஹவ்யவாஹன் (அக்னி) எவ்வாறு முதன்மையோ—அவ்வாறே கவசம் தரித்த வீரர்களில் அர்ஜுனன் உச்சியில் நிற்கிறான். அத்தகைய ஒப்பற்ற போர்வீரன் விராடநகரம் சென்று என்ன செயல் புரிவான்?
युधिछ्िर उवाच
The verse uses a chain of superlatives to express Arjuna’s unmatched stature among warriors, while implicitly highlighting the paradox of dharma in exile: even the greatest must accept humble, concealed roles when circumstances and vows demand restraint.
Yudhiṣṭhira reflects on Arjuna’s preeminence and questions what purpose such a supreme, armour-clad hero would serve by going to Virāṭa’s city—setting the tension between Arjuna’s true identity and the necessity of living incognito during the Pāṇḍavas’ period of concealment.