Shloka 96
Agastya–Lopāmudrā: Marriage, Austerity, and Conditions for Conjugal Union (लोमशकथितम्)
वानीरमालिनी रम्या नदी पुलिनशोभिता । जहाँ गयशिर नामक पर्वत और बेंतकी पंक्तियोंसे घिरी हुई रमणीय महानदी है, जो अपने दोनों तटोंसे विशेष शोभा पाती है
vaiśaṃpāyana uvāca | vaṇīramālinī ramyā nadī pulinaśobhitā | yatra gayaśira-nāmakaḥ parvataḥ, veṇṭakī-paṅkti-parivṛtā ca ramyā mahānadī ubhayataṭaviśeṣaśobhā ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அங்கே நாணல்/பேந்துக் கொடிகளின் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மணற்பரப்புத் துறைகளின் அழகால் விளங்கும் ஒரு இனிய பெருநதி உள்ளது. அங்கே ‘கயசிரஸ்’ எனப்படும் மலை நிற்கிறது; மேலும் பேந்துக் கம்புகளின் வரிசைகளால் சூழப்பட்ட அந்த மனோகர நதி, இரு கரைகளாலும் தனித்த சிறப்பழகைப் பெறுகிறது.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds sacred geography and the moral-aesthetic value of tīrtha-like landscapes: purity, serenity, and natural order are presented as conducive to reflection and dharmic orientation, even before any explicit instruction is given.
The narrator Vaiśaṃpāyana describes a beautiful region: a great river bordered by sandy banks and reed/cane rows, with the mountain named Gayaśiras nearby—setting the scene for events or travel within the forest-episode context.