Shloka 187
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
तीर्थ पुण्यतमं राजन् पावन लोकविश्रुतम् । यत्र सारस्वतो यात: सोडड्विरास्तपसो निधि:,धर्मज्ञ राजन! तदनन्तर महात्मा दधीचके लोक-विख्यात परम पुण्यमय, पावन तीर्थकी यात्रा करे। जहाँ तपस्याके भण्डार सरस्वतीपुत्र अंगिराका जन्म हुआ
tīrthaṁ puṇyatamaṁ rājan pāvanaṁ lokaviśrutam | yatra sārasvato yātaḥ ṣoḍaśavarṣa-tapo-nidhiḥ | dharmajña rājan tad-anantaraṁ mahātmā dadhīcaḥ loka-vikhyātaṁ parama-puṇyamayaṁ pāvanaṁ tīrthaṁ yayau | yatra tapasāṁ bhaṇḍāraḥ sarasvatī-putro ’ṅgirā ajāyata |
கூலஸ்த்யர் கூறினார்—அரசே! மிகப் புண்ணியமான, தூய்மையளிக்கும், உலகப் புகழ்பெற்ற ஒரு தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே சாரஸ்வதன் சென்றான்—பதினாறு ஆண்டுத் தவத்தின் களஞ்சியம். தர்மஞான அரசே! அதன் பின்னர் மகாத்மா ததீசியும் அந்த உலகப் புகழ்பெற்ற, மிகப் புண்ணியமிக்க, தூய தீர்த்தத்திற்கு யாத்திரை செய்தார்—அங்கே சரஸ்வதியின் புதல்வன் அங்கிரஸ் பிறந்தான்; அவன் தவவலத்தின் களஞ்சியம்.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage elevates tīrtha-yātrā (pilgrimage) and tapas as means of purification and moral refinement: sacred places are valued not merely as locations but as living memories of disciplined sages, encouraging the listener to honor dharma through self-restraint and reverence.
Ghūlastya describes to the king a world-famous, purifying pilgrimage site connected with Sārasvata’s austerities and the birth of Aṅgiras; he then notes that the great sage Dadhīca subsequently traveled to that supremely holy tīrtha.