Shloka 121
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
ततो योगेश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते । तेषां मन्युप्रणाशार्थमृषीणां भावितात्मनाम्,राजन! तब योगेश्वर भगवान् शिवने भी योगका आश्रय ले, उन शुद्धात्मा महर्षियोंके शोककी शान्तिके लिये करोड़ों शिवलिंगोंकी सृष्टि कर दी, जो उन सभी ऋषियोंके आगे उपस्थित थे; इससे उन सबने अलग-अलग भगवान्का दर्शन किया। राजन! उन शुद्धचेता मुनियोंकी उत्तम भक्तिसे संतुष्ट हो महादेवजीने उन्हें वर दिया
tato yogeśvareṇāpi yogam āsthāya bhūpate | teṣāṁ manyupraṇāśārtham ṛṣīṇāṁ bhāvitātmanām ||
அப்போது, மன்னரே, யோகேஸ்வரனான பகவான் சிவனும் யோக சமாதியை ஏற்றார். தம்மைத் தணித்த துறவிகளான அந்த ரிஷிகளின் கோபமும் துயரமும் நீங்கும்படியாக மகாதேவன் எண்ணற்ற சிவலிங்கங்களை வெளிப்படுத்தினான்; அவை அனைவரின் முன்பும் தோன்றின. ஆகவே ஒவ்வொரு ரிஷிக்கும் தனித்தனியாக இறைவனின் தரிசனம் கிடைத்தது. தூய மனத்துடன் தபம் செய்தோரின் சிறந்த பக்தியில் மகிழ்ந்து மகாதேவன் அவர்களுக்கு வரம் அளித்தான்.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that disciplined devotion (bhakti) and inner purity (bhāvitātman) draw divine grace, and that yogic mastery can be used ethically to pacify collective agitation—transforming anger and grief into calm through a form that allows each devotee a personal, direct experience (darśana).
Śiva, addressed as the Lord of Yoga, enters yogic concentration and manifests countless Śiva-liṅgas before the assembled sages so each can behold him individually. Their devotion pleases him, and he responds by granting them a boon, thereby resolving their emotional turmoil.