Shloka 21
Puṣkara-Tīrtha-Māhātmya and the Phala of Pilgrimage
Nārada–Yudhiṣṭhira; Pulastya–Bhīṣma Transmission
यस्य बाहू समाश्रित्य वयं सर्वे महात्मन: । मन्यामहे जितानाजोौ परानू् प्राप्तां च मेदिनीम्
yasya bāhū samāśritya vayaṁ sarve mahātmanaḥ | manyāmahe jitān ajau parān prāptāṁ ca medinīm ||
மகாத்மாவே! யாருடைய புஜங்களைச் சார்ந்து நாங்கள் அனைவரும், போரில் பகைவர் ஏற்கெனவே வெல்லப்பட்டார்கள் என்றும், பூமியின் ஆட்சி (அதிகாரம்) கூட பெற்றுவிட்டோம் என்றும் எண்ணுகிறோம்.
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethic of reliance on a protector-leader: collective confidence and hope for rightful sovereignty arise from taking refuge in proven strength and steadfast support, while implying responsibility on the one relied upon.
Bhīma speaks to a 'great-souled' person, declaring that the group’s assurance of defeating enemies and gaining the kingdom rests upon that person’s powerful arms—i.e., their martial capability and protective leadership.