Shloka 29
Damayantī’s Proposal of a Witnessed Choice; Nala Reports to the Lokapālas
Adhyāya 53
सफल ते भवेज्जन्म रूप॑ चेदं सुमध्यमे । वयं हि देवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसान्
saphala te bhavej janma rūpaṁ cedaṁ sumadhyame | vayaṁ hi devagandharva-manuṣyoraga-rākṣasān
“ஓ மெலிந்த இடையுடையவளே, அப்போதுதான் உன் பிறப்பும் இந்த அழகும் பயனுடையதாகும். ஏனெனில் நாங்கள் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள்—இவர்களை எல்லாம் கண்டுள்ளோம்…”
बृहृदश्चव उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts outward beauty with inner worth: a life becomes truly “fruitful” when beauty is accompanied by dharmic conduct and virtue; mere appearance is not the final measure of value.
Bṛhadaśva addresses a woman respectfully (“sumadhyame”) and begins a reflective statement: having encountered many orders of beings—divine, celestial, human, serpentine, and demonic—he frames his counsel around what makes a person’s life meaningful beyond external form.