Shloka 22
तथा धौम्येन धर्मज्ञो वाक्यै: सम्परितोषित: । शास्त्रबुद्धया स्वबुद्धया च न चचाल युधिछिर:
tathā dhaumyena dharmajño vākyaiḥ samparitoṣitaḥ | śāstrabuddhyā svabuddhyā ca na cacāla yudhiṣṭhiraḥ ||
இவ்வாறு மகரிஷி தௌம்யர் நியாயமிகு சொற்களால் தர்மத்தை அறிந்த யுதிஷ்டிரனைத் திருப்திப்படுத்தினார்; அப்போது சாஸ்திரநுண்ணறிவும் தன் உறுதியான அறிவும் துணையாக, யுதிஷ்டிரன் தர்மத்திலிருந்து சலிக்கவில்லை।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True steadiness in dharma arises from a harmony of śāstra-guided discernment (śāstrabuddhi) and one’s own clear reasoning (svabuddhi); wise counsel can restore composure without displacing personal moral responsibility.
Vaiśampāyana reports that the sage Dhaumya speaks to Yudhiṣṭhira with sound, reasoned words, satisfying and steadying him; as a result, Yudhiṣṭhira does not deviate from dharma.