Shloka 8
अरणीसहितं मन्थं ब्राह्मणस्य तपस्विन: । मृगस्य घर्षमाणस्य विषाणे समसज्जत,एक तपस्वी ब्राह्मणका (रस्सीमें बँधा) अरणीसहित मन्थनकाष्ठ एक वृक्षमें रंगा था; वहीं एक मृग आकर उस वृक्षसे अपना शरीर रगड़ने लगा। उस समय वे दोनों काष्ठ उस मृगके सींगमें अटक गये
araṇīsahitaṃ manthaṃ brāhmaṇasya tapasvinaḥ | mṛgasya gharṣamāṇasya viṣāṇe samasajjata ||
ஒரு தவவிரதப் பிராமணரின் அரணியுடன் கூடிய மந்தனக் கட்டைகள் (கயிற்றால் கட்டப்பட்டவை) ஒரு மரத்தில் சிக்கியிருந்தன. அப்போது ஒரு மான் வந்து அந்த மரத்தில் தன் உடலை உரச, அந்தப் புனிதக் கட்டைகள் அதன் கொம்புகளில் மாட்டிக்கொண்டன.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even unintended actions can create entanglement and harm; dharma requires attentiveness and restraint so that one’s sacred duties and possessions do not become causes of suffering for other beings.
An ascetic brāhmaṇa’s fire-making implements (araṇi and mantha) become caught in a deer’s antlers while the deer rubs itself, initiating a situation that will demand a dharmic response.