Shloka 302
इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपर्वके अन्तर्गत कुण्डलाहरणपर्वमें सूर्य-कर्ण-संवादविषयक तीन सौ दोवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate vanaparvake antargata-kuṇḍalāharaṇaparvaṇi sūrya-karṇa-saṁvāda-viṣayakaḥ trīśata-dvitīyo 'dhyāyaḥ samāptaḥ
இவ்வாறு ஸ்ரீமஹாபாரதத்தின் வனபர்வத்தில் அடங்கிய ‘குண்டலஹரணபர்வம்’ என்னும் பகுதியில், சூரியன்–கர்ணன் உரையாடலைக் குறித்த மூன்றுநூற்று இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இவ்வுபசம்ஹாரம் தெய்வ ஆலோசனையும் மனித உறுதியும் இடையிலான தர்மச் சிக்கலை வெளிப்படுத்தி, தானம், மானம், விதி ஆகியவற்றில் கர்ணனின் தேர்வுகளுக்கான நெறிச்சட்டத்தை நிறுவுகிறது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The colophon underscores the ethical frame of the Sūrya–Karṇa dialogue: divine guidance may warn of danger, yet a person’s chosen values—especially honor and generosity—shape action even under the shadow of fate.
This line is a closing colophon stating that the chapter dealing with the Sūrya–Karṇa conversation, within the Kuṇḍalāharaṇa episode of the Vana Parva, has concluded.