Shloka 22
Dharma-pratyabhijñāna and Vara-pradāna (धर्मप्रत्यभिज्ञानम्—वरप्रदानम्)
सावित्री बोली--उपवासके कारण मुझे किसी प्रकारकी शिथिलता और थकावट नहीं है। चलनेके लिये मेरे मनमें पूर्ण उत्साह है, अतः आप मुझे मना न कीजिये ।। सत्यवानुवाच यदि ते गमनोत्साह: करिष्यामि तव प्रियम् मम त्वामन्त्रय गुरून् न मां दोष: स्पृशेदयम्
satyavān uvāca—yadi te gamanotsāhaḥ kariṣyāmi tava priyam | mama tvām antraya gurūn na māṃ doṣaḥ spṛśed ayam ||
சாவித்ரி கூறினாள்—உபவாசத்தால் எனக்கு எந்தச் சோர்வும் தளர்வும் இல்லை. நடக்க என் மனத்தில் முழு உற்சாகம் உள்ளது; ஆகவே என்னைத் தடுக்க வேண்டாம். சத்தியவான் கூறினான்—உனக்கு உண்மையாகவே செல்லும் ஆர்வம் இருந்தால், உனக்கு விருப்பமானதைச் செய்வேன். ஆனால் முதலில் என் மூத்தோரிடம் அனுமதி பெறு; இவ்விஷயத்தில் என்மேல் குற்றம் வராதிருக்கட்டும்.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even when fulfilling a loved one’s wish, one should act within dharma—showing respect to elders and social propriety—so that the action remains blameless.
Sāvitrī insists she is strong and eager to accompany Satyavān. Satyavān agrees, but asks her first to obtain the elders’ consent so that he is not held at fault.