Sāvitrī-Upākhyāna: Dyumatsena’s Restoration and the Return to Kāmyaka
Conclusion
इत्युक्तो लक्ष्मणस्तेन वानरेन्द्रेण धीमता । त्यक्त्वा रोषमदीनात्मा सुग्रीव॑ प्रत्यपूजयत्,बुद्धिमान् वानरराज सुग्रीवके ऐसा कहनेपर उदार हृदयवाले लक्ष्मणने रोष त्यागकर उनकी भूरि-भूरि प्रशंसा की
ity ukto lakṣmaṇas tena vānareṇdreṇa dhīmatā | tyaktvā roṣam adīnātmā sugrīvaṁ pratyapūjayat ||
ஞானமிக்க வானரேந்திரன் சுக்ரீவன் இவ்வாறு கூறியதும், தளராத உள்ளத்தையுடைய லக்ஷ்மணன் கோபத்தை விட்டு, பதிலாக சுக்ரீவனை மரியாதையுடன் போற்றி புகழ்ந்தான்.
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights kṣamā and dama—restraint and composure. A dharmic person abandons anger and responds with honor and measured speech, preserving alliances and moral integrity.
After being spoken to by the wise monkey-king (Sugrīva), Lakṣmaṇa gives up his anger and respectfully praises and honors Sugrīva in return, restoring cordial relations.