Shloka 19
Dvaītavana: Brahmaghoṣa, Rṣi-saṅgha, and Baka Dālbhyā’s Upadeśa to Yudhiṣṭhira
अभोजयमन्त मिष्ट न्नेः सूदा: परमसंस्कृतै: । सर्वास्तानद्य पश्यामि वने वन्येन जीविन:,राजन्! आज वह सब न देखनेके कारण मेरे हृदयको क्या शान्ति मिलेगी? महाराज! आपके जिन भाइयोंको कानोंमें सुन्दर कुण्डल पहने हुए तरुण रसोइये अच्छे प्रकारसे बनाये हुए स्वादिष्ट अन्न परोसकर भोजन कराया करते थे, उन सबको आज वनमें जंगली फल-मूलसे जीवन-निर्वाह करते देख रही हूँ
abhōjayamanta miṣṭānnaḥ sūdāḥ paramasaṃskṛtaiḥ | sarvāstānadya paśyāmi vane vanyena jīvinaḥ, rājan |
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அரசே! இன்று அவர்களையெல்லாம் காட்டில் காண்கிறேன்; அவர்கள் காட்டு உணவால் வாழ்கிறார்கள். ஒருகாலத்தில் குண்டலமணிந்த இளம் சமையல்காரர்கள் மிகச் சிறப்பாகச் சமைத்த சுவைமிகு உணவை வழங்கிய உங்கள் சகோதரர்கள்—இன்று காட்டு பழங்களும் கிழங்குகளும் கொண்டு வாழ்கிறார்கள். இந்த மாற்றத்தைக் கண்டு என் இதயம் எவ்வாறு அமைதியடையும்?
वैशम्पायन उवाच