Shloka 4
रामस्य सुग्रीवप्रति रोषः — हनूमता सीतादर्शनवृत्तान्तः
Rāma’s Reproach of Sugrīva; Hanūmān’s Report of Seeing Sītā
धातुर्विधातु: सवितुर्वि भोरवा शक्रस्य वा त्वं सदनात् प्रपन्ना । न होव नः पृच्छसि ये वयं सम न चापि जानीम तवेह नाथम्
dhātur vidhātuḥ savitur vibhōr vā śakrasya vā tvaṃ sadanāt prapannā | na hova naḥ pṛcchasi ye vayaṃ sma na cāpi jānīma taveha nātham ||
“நீ தாதா அல்லது விதாதாவின் இல்லத்திலிருந்து, அல்லது வல்லமைமிகு சவித்ரின் இருப்பிடத்திலிருந்து, அல்லது சக்ரன் (இந்திரன்) மாளிகையிலிருந்து இங்கு வந்தாயா? ஆனால் நீ எங்களை யார் என்று கேட்கவில்லை; இங்குள்ள உன் நாதன்-காவலன் யார் என்பதையும் நாங்கள் அறியோம்.”
कोटिक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights social and ethical decorum in encounter: one should inquire respectfully about identity and protection/affiliation, especially when someone appears extraordinary. It also reflects humility—admitting ignorance rather than making rash assumptions.
Koṭika addresses a newly arrived figure, wondering whether she has come from the abodes of major deities (Dhātṛ, Vidhātṛ, Savitṛ, or Indra). He notes a mutual lack of introductions: she has not asked who they are, and they do not know who her ‘nātha’ (lord/protector) is in this place.