Yudhiṣṭhira’s Lament on Kāla and Daiva after Draupadī’s Recovery (आरण्यक पर्व, अध्याय २५७)
भक्ष्यपेयान्नपानेन माल्यैश्नापि सुगन्धिभि: । वासोभिर्विविधैश्नैव योजयामास हृष्टवत्,वे बड़े हर्षक साथ सभी अतिथियोंको उत्तम भक्ष्य, पेय, अन्न-पान, सुगन्धित पुष्पहार तथा नाना प्रकारके वस्त्र देने लगे
bhakṣyapeyānnapānena mālyaiś cāpi sugandhibhiḥ | vāsobhir vividhaiś caiva yojayāmāsa hṛṣṭavat ||
மகிழ்ச்சியுடன் அவர் விருந்தினர்களை உபசரித்தார்—சிறந்த உணவுப் பொருட்கள், பானங்கள், அன்னம்-பானம், மணமிகு மலர்மாலைகள், பலவகை ஆடைகள் வழங்கி, பெருந்தன்மையுடன் அவர்களை மதித்தார்.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights atithi-dharma: ethical hospitality expressed through joyful, generous giving—food, drink, fragrance, and clothing—treating guests as worthy of honor rather than as burdens.
The narrator describes someone, delighted at heart, actively arranging and distributing provisions and gifts to guests—feeding them, offering drinks, adorning them with fragrant garlands, and giving various garments.