Shloka 34
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
भिक्षाबलिश्राद्धमिति स्थालीपाकाश्न पर्वसु | मान्यानां मानसत्कारा ये चान्ये विदिता मम,“मैं दिन-रात आलस्य त्यागकर भिक्षा-दान, बलिवैश्वदेव, श्राद्ध, पर्वकालोचित स्थालीपाकयज्ञ, मान्य पुरुषोंका आदर-सत्कार, विनय, नियम तथा अन्य जो-जो धर्म मुझे ज्ञात हैं, उन सबका सब प्रकारसे उद्यत होकर पालन करती हूँ
vaiśampāyana uvāca |
bhikṣā-bali-śrāddham iti sthālīpākāś ca parvasu |
mānyānāṁ mānasa-satkārā ye cānye viditā mama ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்— “நான் பகல்-இரவு சோம்பலைத் துறந்து, தேவையானபோது பிச்சை-தானம், பலி-வைஶ்வதேவம், ஸ்ராத்தம், மேலும் பண்டிகை நாட்களில் விதிப்படி ஸ்தாலீபாக யாகத்தையும் செய்கிறேன். மதிக்கத்தக்கவர்களுக்கு மனமார்ந்த மரியாதையும் விருந்தோம்பலும் செய்கிறேன்; பணிவு, கட்டுப்பாடு மற்றும் எனக்குத் தெரிந்த பிற தர்மநெறிகள் அனைத்தையும் நான் எப்போதும் முழு தயார்ப்பாட்டுடன் கடைப்பிடிக்கிறேன்.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes vigilant practice of dharma through everyday disciplines: regulated livelihood (bhikṣā), domestic offerings (bali/vaiśvadeva), ancestral responsibility (śrāddha), festival observances (sthālīpāka), and sincere respect toward worthy persons—performed without laziness and with steady readiness.
In Vaiśampāyana’s narration, a speaker (implied in the quoted content) describes her consistent observance of household and ethical duties—ritual, charity, and honoring elders—presenting her conduct as a model of disciplined righteousness.