Shloka 29
(अन्त्यालापमसंतोषं परव्यापारसंकथाम् | अतिहासातिरोषौ च क्रोधस्थानं च वर्जये । निरताहं सदा सत्ये भर्तृणामुपसेवने,“नीच पुरुषोंसे बात नहीं करती, मनमें असंतोषको स्थान नहीं देती और परायी चर्चासे दूर रहती हूँ। न अधिक हँसती हूँ और न अधिक क्रोध करती हूँ। क्रोधका अवसर ही नहीं आने देती। सदा सत्य बोलती और पतियोंकी सेवामें लगी रहती हूँ
antyālāpam asantoṣaṁ paravyāpārasaṅkathām | atihāsātirōṣau ca krōdhasthānaṁ ca varjayē | niratāhaṁ sadā satyē bhartṝṇām upasēvanē |
தாழ்ந்தவர்களுடன் நான் உரையாடுவதில்லை; மனத்தில் அதிருப்திக்கு இடமளிப்பதில்லை; பிறரின் காரியங்களைப் பற்றிய வம்பு-வார்த்தைகளிலிருந்து விலகி நிற்கிறேன். நான் அளவுக்கு மீறிச் சிரிப்பதுமில்லை, அளவுக்கு மீறிக் கோபப்படுவதுமில்லை; கோபம் எழும் வாய்ப்புகளையே தவிர்க்கிறேன். எப்போதும் சத்தியத்தில் நிலைத்து, கணவர்களின் சேவையில் இடையறாது ஈடுபட்டிருக்கிறேன்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined speech and mind: avoid base talk and gossip, do not nurture dissatisfaction, restrain extremes of laughter and anger, prevent situations that trigger wrath, and uphold truthfulness while faithfully performing one’s household/service duties.
Vaiśampāyana narrates a statement describing a woman’s virtuous conduct—her vows of restraint, truth, and devoted service—presented as an ethical ideal within the Vana Parva discourse.