Shloka 22
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
सूर्यवैश्वानरसमान् सोमकल्पान् महारथात् । सेवे चक्षुर्हण: पार्थननुग्रवीर्यप्रतापिन:,“कुन्तीदेवीके पाँचों पुत्र ही मेरे पति हैं। वे सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी, चन्द्रमाके समान आह्ाद प्रदान करनेवाले, महारथी, दृष्टिमात्रसे ही शत्रुओंको मारनेकी शक्ति रखनेवाले तथा भयंकर बल-पराक्रम एवं प्रतापसे युक्त हैं। मैं सदा उन्हींकी सेवामें लगी रहती हूँ
sūryavaiśvānara-samān somakalpān mahārathān | seve cakṣurhaṇāḥ pārthān ugravīrya-pratāpinaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—நான் அந்தப் பார்த்தர்களைச் சேவிக்கிறேன்; அவர்கள் மகாரதர்கள்—சூரியனும் வைஶ்வானர அக்கினியும் போல் ஒளிவீசுவோர், சந்திரனைப் போல் குளிர்ந்த ஆறுதலையும் ஆனந்தத்தையும் அளிப்போர். வெறும் பார்வையாலேயே பகைவரை வீழ்த்த வல்லவர்கள்; கடும் வலமும் வீரமும் பிரகாசமும் உடையவர்கள். நான் எப்போதும் அவர்களின் சேவையிலேயே ஈடுபட்டிருக்கிறேன்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of steadfast service (sevā) to worthy protectors and leaders, while also portraying true heroism as a combination of radiant power (sūrya/vaiśvānara) and benevolent, calming presence (soma).
In Vaiśampāyana’s narration, a speaker (contextually a devoted attendant/consort figure) declares continual service to the Pāṇḍavas, praising them as supreme warriors whose mere glance can destroy foes and whose strength and splendor are both fearsome and uplifting.