Shloka 173
द्रौपदी–सत्यभामा संवादः
Draupadī and Satyabhāmā on ethical household conduct
ततः स्विष्ट॑ भवेदाज्यं स्विष्टकृत् परमस्तु सः । जो वेदोंमें सम्पूर्ण जगत॒के पति” कहे गये हैं
tataḥ sviṣṭaṁ bhaved ājyaṁ sviṣṭakṛt paramas tu saḥ |
மார்கண்டேயர் கூறினார்—அதன்பின் நெய் உண்மையிலேயே ‘ஸ்விஷ்ட’மாகிறது; ஏனெனில் அவரே பரம ஸ்விஷ்டக்ருத்—அவரின் ஆற்றலால் ஹவிஸின் ஆஹுதி செயல் அழகுடனும் விதிப்படியும் நிறைவேறுகிறது. ஆகவே அவர் வேண்டிய யாகத்தையும் அதன் பலனையும் உச்சமாக நிறைவேற்றுபவர் எனப் போற்றப்படுகிறார்.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
A rite is not merely an external act; it is ‘well-offered’ only when the divine principle that perfects and carries the oblation (Agni as Sviṣṭakṛt) is properly honored—emphasizing correctness, reverence, and the completion of duty so that intended fruits arise in a dharmic way.
Mārkaṇḍeya is explaining the sacrificial theology of offerings: after the proper invocation and performance, the ghee-oblation is considered successfully offered because Agni—praised as Sviṣṭakṛt, the supreme accomplisher—makes the offering effective and brings the sacrifice to fulfillment.