अथ तां देवीं स राजाब्रवीत्ू साध्ववतर वापीसलिलमिति । सा तद्धचः श्रुत्वावतीर्य वापी न््यमज्जन्न पुनरुदमज्जत्,“उस समय राजाने उस रानीसे कहा--'देवि! सावधानीके साथ इस बावलीके जलमें उतरो।” राजाकी यह बात सुनकर उसने बावलीमें घुसकर गोता लगाया और फिर बाहर नहीं निकली
அப்போது அரசன் அந்த தேவியெனத் திகழும் அரசியிடம், “தேவி! கவனமாக இந்தக் கிணற்றுநீரில் இறங்கு” என்றான். அவன் சொல் கேட்ட அவள் கிணற்றில் இறங்கி மூழ்கினாள்; மீண்டும் மேலே வரவில்லை।
वैशम्पायन उवाच