Shloka 7
Nahūṣa as Ajagara: Virtue Hierarchy, Karmic Gati, and the Psychology of Mind–Intellect
समेत्य राज्ञा वृषपर्वणा ते प्रत्यर्चितास्तेन च वीतमोहा: शशंसिरे विस्तरश: प्रवासं गिरौ यथावद् वृषपर्वणस्ते
sametya rājñā vṛṣaparvaṇā te pratyarcitāstena ca vītamohāḥ | śaśaṃsire vistaraśaḥ pravāsaṃ girau yathāvad vṛṣaparvaṇaste ||
வृषபர்வன் அரசனைச் சந்தித்து, அவரால் முறையாகப் போற்றப்பட்ட அவர்கள், மயக்கம் நீங்கினர். பின்னர் மலையில் தங்கள் தங்கியிருந்த நிகழ்வுகளை நடந்தபடியே விரிவாக அந்த வृषபர்வனிடம் அறிவித்தனர்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical speech and social order: after receiving proper hospitality from a ruler, one should respond with clear-minded, truthful, and complete reporting (yathāvat, vistaraśaḥ), showing gratitude and integrity rather than confusion or concealment.
A group meets King Vṛṣaparvan, is respectfully received, and then recounts to him—accurately and in detail—the events of their stay on a mountain, with their earlier uncertainty now removed.