Mahabharata 3.138.8 — Vana Parva, Adhyaya 138, Shloka 8
भरद्वाजपुत्रवधः
The Slaying of Bharadvāja’s Son and the Sage’s Lament
ततः स विहताशो<त्र जलकामो<शुचिर्ध्रुवम् । निहतः सो$तिवेगेन शूलहस्तेन रक्षसा
tataḥ sa vihatāśo ’tra jalakāmo ’śucir dhruvam | nihataḥ so ’tivegena śūlahastena rakṣasā ||
அப்போது அவன் இங்கே முற்றிலும் நம்பிக்கையிழந்தான். அசௌச நிலையில் சுத்திக்காக நீரை விரும்பி இவ்விடத்துக்கு வந்தான்; ஆனால் நான் தடுத்ததால் அவன் நம்பிக்கை முறிந்தது. அந்த நிலையிலேயே சூலத்தை ஏந்திய ராட்சசன் பெரும் வேகத்துடன் தாக்கி அவனை கொன்றான்.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of allowing rightful acts of purification and duty to proceed; obstructing such a need can lead to despair and expose a person to harm, while predatory violence often strikes when someone is weakened or distressed.
A person, described as ritually impure, comes seeking water for purification. He is prevented (by the speaker’s agency), becomes hopeless, and in that vulnerable state a spear-bearing rākṣasa attacks with great force and kills him.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.