न विद्यते जाम्बवतीसुतस्य रणे विषदह्ां हि रणोत्कटस्य । एतेन बालेन हि शम्बरस्य दैत्यस्य सैन्यं सहसा प्रणुन्नम्,जाम्बवतीनन्दन साम्ब रणभूमिमें बड़े प्रचण्ड पराक्रमशाली बन जाते हैं। उस समय इनके लिये कुछ भी असहा नहीं है। इन्होंने बाल्यावस्थामें ही सहसा शम्बरासुरकी सेनाको नष्ट-भ्रष्ट कर दिया था
na vidyate jāmbavatī-sutasya raṇe viṣādaḥ hi raṇotkaṭasya | etena bālena hi śambarasya daityasya sainyaṃ sahasā praṇunnam ||
போரில் மிகக் கடுமையான ஜாம்பவதியின் மகன் சாம்பனுக்கு யுத்தத்தில் மனச்சோர்வு என்பதே இல்லை. இப் பிள்ளைதான் சிறுவயதிலேயே திடீரென சாம்பரன் என்னும் அசுரனின் சேனையைச் சிதறடித்தான்।
बलदेव उवाच
The verse upholds the warrior-ethic that despair has no place in righteous struggle: steadfast courage and confidence, grounded in proven capability, are praised as essential qualities in battle.
Baladeva is commending Sāmba’s battlefield temperament and strength, citing an earlier feat: even in childhood Sāmba rapidly routed the demon Śambara’s forces, showing he becomes exceptionally formidable in combat.