Shloka 33
Āraṇyaka Parva, Adhyāya 116: Jamadagni–Reṇukā Narrative and the Kārtavīrya Conflict
Akṛtavraṇa’s Account
तदनन्तर शत्रुपक्षेके वीरोंका संहार करनेवाले परशुरामजी सबसे पीछे आश्रमपर आये। उस समय महातपस्वी महाबाहु जमदग्निने उनसे कहा -ा
tadanantaraṁ śatrupakṣeke vīroṅkā saṁhāra karanevāle paraśurāmajī sabse pīche āśramapar āye | usa samaya mahātapasvī mahābāhu jamadagnine unse kahā —
அதன்பின் எதிரணியின் வீரர்களை அழிப்பவனெனப் புகழ்பெற்ற பரசுராமன் அனைவருக்கும் பின்பாக ஆசிரமத்துக்கு வந்தான். அப்போது மகாதபஸ்வியும் மகாபாகுவுமான ஜமதக்னி அவனை நோக்கி உரைத்தார்.
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral contrast: even a formidable warrior must return to the discipline of the hermitage and be answerable to ascetic authority. It hints that martial success is not self-justifying; it must be evaluated through dharma and restraint.
After a conflict in which enemy warriors are slain, Paraśurāma arrives last at the hermitage. The sage Jamadagni then begins to speak to him, introducing guidance or judgment about what has occurred.