Shloka 20
गङ्गाधारणम् (Gaṅgādhāraṇa) — Śiva Bears the Descent of Gaṅgā
स्वर्ग नय महाभागे मत्पितृन् सगरात्मजान् | तेषामर्थेन याचामि त्वामहं वै महानदि
svarga naya mahābhāge matpitṝn sagarātmajān | teṣām arthena yācāmi tvām ahaṁ vai mahānadi ||
லோமசர் கூறினார்—“மகாபாகையே! என் பித்ருக்கள்—சகரரின் புதல்வர்கள்—அவர்களைச் சொர்க்கத்திற்குக் கொண்டு செல். அவர்களுக்காகவே, ஓ மகாநதியே, நான் உன்னை வேண்டுகிறேன்.”
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights pitṛ-dharma—responsibility toward one’s ancestors—expressed through humble supplication and the belief that sacred agencies (here, a great river) can aid in the ancestors’ attainment of svarga.
Lośa addresses a personified great river, pleading that it guide his forefathers, identified as Sagara’s sons, to heaven; the moment is framed as an earnest request made specifically for the ancestors’ welfare.