Shloka 15
जलदाभांस्तथा शैलांस्तोयप्रस्रवणानि च । कामपुष्पफलांश्वापि पादपान् कामचारिण:,यहाँके पर्वत मेघोंकी घटाके समान जान पड़ते हैं। वहाँसे जलके झरने गिर रहे हैं। इन वृक्षोंकी ओर दृष्टिपात करो, ये सभी इच्छानुसार फल और फूल देनेवाले तथा कामचारी हैं
jaladābhāṁs tathā śailāṁs toyaprasravaṇāni ca | kāmapuṣpaphalāṁś cāpi pādapān kāmacāriṇaḥ ||
நாரதர் கூறினார்—இந்த மலைகள் மழைமேகக் கூட்டங்களைப் போலத் தோன்றுகின்றன; அவற்றிலிருந்து நீர்வீழ்ச்சிகள் தொடர்ந்து பொழிகின்றன. இந்த மரங்களையும் பாருங்கள்—இவை விருப்பத்திற்கேற்ப மலரும் கனியும் அளிப்பவை; மேலும் தம் விருப்பப்படி நகர்வனவும் ஆகின்றன.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a realm of extraordinary abundance where nature fulfills wishes effortlessly, implicitly contrasting such marvels with human restlessness driven by desire and the ethical need to govern desire rather than be governed by it.
Nārada is describing a wondrous landscape: cloud-like mountains with cascading waters and trees that provide desired flowers and fruits and can move at will, emphasizing the marvel and richness of the place being depicted.