Shloka 20
Udyoga Parva Adhyāya 92: Kṛṣṇasya sabhāpraveśaḥ
Krishna’s Entry into the Royal Assembly
अपि वाचं भाषमाणस्य काव्यां धर्मासमामर्थवतीमहिंस्राम् । अवेक्षेरन् धार्तराष्ट्रा: शमार्थ मां च प्राप्त कुरव: पूजयेयु:
api vācaṃ bhāṣamāṇasya kāvyāṃ dharmasamām arthavatīm ahiṃsrām | avekṣeran dhārtarāṣṭrāḥ śamārthaṃ māṃ ca prāptaṃ kuravaḥ pūjayeyuḥ ||
சமாதானத்திற்காக, நன்கு வடிவமைந்த கவிதைபோன்ற, தர்மத்துக்கு ஒத்த, பயனுள்ள, அஹிம்சையுடைய சொற்களை நான் உரைப்பேன். திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் என் சொல்லைக் கவனித்தால், அதை ஏற்றுக்கொள்வர்; குருக்களும் நான் அமைதிக்காகவே வந்தேன் என்று உணர்ந்து என்னை மதிப்பர்।
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Speech should be ethically grounded: aligned with dharma, purposeful (artha-vat), and non-violent (ahiṃsā). Such speech is presented as the proper instrument for restoring peace and winning legitimate respect.
The speaker frames a peace-oriented intervention: he intends to deliver a carefully composed, dharma-consistent, non-harmful message and hopes the Dhṛtarāṣṭras will heed it, while the Kurus recognize his arrival as a genuine mission of reconciliation and honor him accordingly.