Shloka 1
Udyoga Parva Adhyāya 92: Kṛṣṇasya sabhāpraveśaḥ
Krishna’s Entry into the Royal Assembly
अपन का छा | अत-४-क+ त्रिनवतितमो<्थ्याय: श्रीकृष्णका कौरव-पाण्डवोंमें संधिस्थापनके प्रयत्नका ओऔचित्य बताना (वैशग्पायन उवाच विदुरस्य वच: श्रुत्वा प्रश्चितं पुरुषोत्तम: । इदं होवाच वचन॑ भगवान् मधुसूदन: ।।
vaiśampāyana uvāca | vidurasya vacaḥ śrutvā praśritaṁ puruṣottamaḥ | idaṁ hovāca vacanaṁ bhagavān madhusūdanaḥ ||
வைசம்பாயனன் கூறினான்—ஜனமேஜயா! விதுரனின் அன்பும் பணிவும் நிறைந்த சொற்களை கேட்டுத் தணிந்த மனத்துடன் பரமபுருஷனான பகவான் மதுசூதனன் இவ்வாறு உரைத்தான். பகவான் கூறினான்—விதுரா! மஹாப்ராஜ்ஞனும் விவேகியும் எவ்வாறு பேசுவாரோ, மேலும் உன்னைப் போன்ற நலன்விரும்பியவரிடம் என்னைப் போன்ற சுஹ்ருத் பேச வேண்டியதுபோல, தர்மமும் அர்த்தமும் ஒத்த சத்தியவாக்கை நீ தந்தை-தாயின் அன்பைப் போல எனக்குச் சொன்னாய்।
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Wise counsel should be received with humility, and speech between well-wishers should be truthful and aligned with dharma and practical welfare (artha). The verse highlights ethical communication: fitting words, spoken from goodwill, deserve respectful hearing.
In the Udyoga Parva’s lead-up to war, Vidura has spoken to Kṛṣṇa with affectionate, principled advice. Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, composed and receptive, begins his response—setting the stage for a dharma-grounded discussion about reconciliation and right action.