Shloka 19
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
यदोद्वमन् निशितान् बाणसंघां- स्तानाततायी समरे किरीटी । सृष्टोडन्तकः सर्वहरो विधात्रा यथा भवेत् तद्भधदपारणीय:
dhṛtarāṣṭra uvāca | yadodvaman niśitān bāṇasaṅghāṁs tān ātatāyī samare kirīṭī | sṛṣṭo ’ntakaḥ sarvaharo vidhātrā yathā bhavet tad-badhaḥ apāraṇīyaḥ ||
துரிதராஷ்டிரன் கூறினான்—முடி அணிந்த, ஆயுதம் ஏந்திய அர்ஜுனன் போர்க்களத்தில் கோபத்துடன் கூர்மையான அம்புகளின் மழையைப் பொழியும்போது, படைத்தவன் உருவாக்கிய அனைத்தையும் பறிக்கும் காலன் போல அவனைத் தாங்குதல் இயலாததாகும்।
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inevitability and overwhelming force of divinely-ordained outcomes: when a warrior like Arjuna is fully unleashed in righteous battle, resisting him is likened to resisting Time/Death itself—highlighting human limitation before fate and the destructive certainty of war.
Dhṛtarāṣṭra, anxious about the coming conflict, imagines Arjuna in battle releasing dense volleys of sharp arrows. He concludes that opposing Arjuna at that moment would be insurmountable, comparing Arjuna’s onslaught to the Creator’s all-destroying Death.