Shloka 4
अध्याय ४६ — सभाप्रवेशः तथा सञ्जयस्य दूतवृत्तान्तः
Entry into the Royal Assembly and Sañjaya’s Envoy Report
सुधावदातां विस्तीर्णा कनकाजिरभूषिताम् । चन्द्रप्रभां सुरुचिरां सिक्तां चन्दनवारिणा
sudhāvadātāṁ vistīrṇāṁ kanakājirabhūṣitām | candraprabhāṁ surucirāṁ siktāṁ candanavāriṇā ||
அரசசபை சுண்ணாம்பு பூசப்பட்டதுபோல் வெண்மையாக ஒளிர்ந்து விரிந்திருந்தது; பொன்னாலான முற்றங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நிலவொளிபோல் பிரகாசித்து மிக அழகாக, சந்தன மணம் கலந்த நீரால் தெளிக்கப்பட்டிருந்தது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical ideal of giving audience to dharma-aligned counsel: even amid political tension, rulers and elders should be willing to hear what is righteous and beneficial (dharma-artha), in a setting that reflects order, purity, and restraint.
The narrator describes the splendid, moon-bright assembly hall—whitewashed, gold-adorned, and sprinkled with sandalwater—into which Dhṛtarāṣṭra and the Kauravas enter with the intention of hearing the Pāṇḍavas’ dharmic and purposeful statements.