Shloka 9
अध्याय 24 — संजयस्य शमोपदेशः
Sanjaya’s Counsel Toward Conciliation
ते चेत् कुरूननुशिष्याथ पार्था निर्णीय सर्वान् द्विषतो निगृहा | सम॑ वस्तज्जीवितं मृत्युना स्याद् यज्जीवध्वं ज्ञातिवधे न साधु
te cet kurūn anuśiṣyātha pārthā nirṇīya sarvān dviṣato nigṛhya | samaṁ vastaj jīvitaṁ mṛtyunā syād yaj jīvadhvaṁ jñātivadhe na sādhu ||
ஓ ப்ருதாபுத்திரர்களே! நீங்கள் கௌரவர்களை அனைவரையும் பகைவர் எனத் தீர்மானித்து அவர்களைத் தண்டிக்க—அடக்கி, கட்டி, சிறையில் அடைத்து, அல்லது கொன்று விட—முனைந்தால், அதன் பின் உங்களுக்குப் பிழைக்கும் வாழ்க்கை மரணத்திற்குச் சமம். ஏனெனில் தம் உறவினரை அழித்த பின் வாழ்வது நன்று எனக் கருதப்படாது; அது பழிக்குரிய வாழ்க்கை.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when conflict seems justified, the moral cost of harming one’s own kin is grave; a life lived after kinslaying is portrayed as ethically diminished—‘equal to death’—and therefore not truly commendable.
Sañjaya voices a warning to the Pāṇḍavas: if they decisively treat the Kurus as enemies and punish or kill them, the aftermath will leave them with a condemned, joyless existence because it would be stained by the killing of relatives.