अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
पाण्ड्रैश्वापि व्यजनैर्वीज्यमानो नराधिप । शुक्लवासा: सितोष्णीष: सर्वशुक्लविभूषण:
pāṇḍraiś cāpi vyajanaīr vījyamāno narādhipa | śuklavāsāḥ sitoṣṇīṣaḥ sarvaśuklavibhūṣaṇaḥ ||
மன்னரே! இருபுறமும் வெண்சாமரங்களால் எனக்கு விசிறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. நான் வெள்ளாடை அணிந்து, வெள்ளைத் தலைப்பாகை கட்டி, வெள்ளை அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தேன். இவ்வாறு அரச மாட்சியுடன், ஆட்சியுரிமையும் மரியாதையும் குறிக்கும் அடையாளங்களால் குறியிடப்பட்டவனாய் நான் நின்றேன்.
भीष्म उवाच
The verse highlights how external insignia—white garments, turban, ornaments, and ceremonial fanning—signal recognized status and honor in a royal setting; it implicitly contrasts outward splendor with the inner responsibility of dharma that such honor demands.
Bhīṣma describes a scene of formal royal ceremony: he is attended with white chowries and appears entirely in white attire and adornment, emphasizing the dignity and public recognition surrounding him at that moment.