Shloka 756
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
यत्तुं सूतेन शिष्टेन बहुशो दृष्टकर्मणा । महातेजस्वी नरेश! उस समय स्वस्तिवाचन कराकर माता सत्यवतीने मेरा अभिनन्दन किया और मैं ब्राह्मणोंसे पुण्याहवाचन करा उनसे कल्याणकारी आशीर्वाद ले सुन्दर रजतमय रथपर आरूढ़ हुआ। उस रथमें श्वेत रंगके घोड़े जुते हुए थे। उसमें सब प्रकारकी आवश्यक सामग्री सुन्दर ढंगसे रखी गयी थी। उसकी बैठक बहुत सुन्दर थी। रथके ऊपर व्याप्रचर्मका आवरण लगाया गया था। वह रथ बड़े-बड़े शस्त्रों तथा समस्त उपकरणोंसे सम्पन्न था। युद्धमें जिसका कार्य अनेक बार देख लिया गया था
yattuṁ sūtena śiṣṭena bahuśo dṛṣṭakarmaṇā | mahātejasvī nareśa |
மகாதேஜஸ்வி அரசே! அப்போது சுவஸ்திவாசனம் செய்யவைத்து தாய் சத்தியவதி என்னை வரவேற்று கௌரவித்தாள். பின்னர் பிராமணர்களால் புண்யாஹவாசனம் செய்யவைத்து, அவர்களிடமிருந்து நலமிகு ஆசிகளைப் பெற்று, நான் அழகிய வெள்ளி ரதத்தில் ஏறினேன். அந்த ரதத்தில் வெண்நிறக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்டிருந்தன; தேவையான அனைத்துப் பொருட்களும் ஒழுங்காக அழகுற அமைக்கப்பட்டிருந்தன. அதன் இருக்கை மிக மனோகரமாக இருந்தது; மேலே புலிச்சர்ம (வ்யாக்ரசர்ம) மூடி விரிக்கப்பட்டிருந்தது. பெரிய பெரிய ஆயுதங்களும் எல்லா உபகரணங்களும் கொண்டு அந்த ரதம் நிறைந்திருந்தது. போரில் பலமுறை தன் திறமை நிரூபிக்கப்பட்ட, ஒழுக்கமுடைய, நன்கு பயிற்சிபெற்ற, குலீன, வீர, குதிரைநூலில் தேர்ந்த சாரதி அந்த ரதத்தை ஓட்டி கட்டுப்படுத்தினார்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic readiness: before undertaking a grave public duty (especially one tied to conflict), one seeks auspicious blessings, ensures proper equipment, and relies on proven, disciplined expertise. Ethical action is shown as a blend of ritual propriety, personal restraint, and competent support.
Bhīṣma narrates his departure in a richly appointed chariot. Satyavatī honors him, brāhmaṇas pronounce auspicious benedictions, and he mounts a silver chariot yoked with white horses, fully equipped for action and driven by a skilled, battle-tested charioteer.