Bhīṣma’s Appraisal of Pāṇḍava-Alliance Warriors (Śikhaṇḍin, Dhṛṣṭadyumna, and Allied Kings)
न तृतीयो<स्ति राजेन्द्र सेनयोरुभयोरपि । य एन॑ शरवर्षाणि वर्षन्तमुदियाद् रथी,मैं अथवा द्रोणाचार्य ही धनंजयका सामना कर सकते हैं। राजेन्द्र! दोनों सेनाओंमें तीसरा कोई ऐसा रथी नहीं है, जो बाणोंकी वर्षा करते हुए अर्जुनके सामने जा सके
na tṛtīyo 'sti rājendra senayor ubhayor api | ya enaṁ śaravarṣāṇi varṣantam udiyād rathī | mayā athavā droṇācāryaḥ hī dhanañjayakā samānaṁ kartuṁ śaknoti | rājendra! ubhayasenayoḥ tṛtīyo na kaścid evaṁvidho rathī, yo bāṇavarṣaṁ kurvāṇam arjunaṁ prati gantum arhati ||
அரசர்களின் தலைவனே! இரு படைகளிலும் மூன்றாவது ரதவீரன் எவரும் இல்லை—அம்புமழை பொழியும் அர்ஜுனனை எதிர்த்து முன்னேறக் கூடியவன்।
भीष्म उवाच
The verse underscores a martial-ethical assessment: true capability must be acknowledged without envy or exaggeration. Bhīṣma frankly ranks warriors by merit, implying that dharma in counsel includes honest appraisal of strength and limits, even when it concerns an opponent.
In Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Bhīṣma addresses the king (Duryodhana) and evaluates the battlefield reality: when Arjuna advances in full force, only Bhīṣma or Droṇa can credibly confront him; no other chariot-warrior in either army can.