Shloka 5
अग्निस्तुति, इन्द्रदर्शन, नहुष-भयवर्णन
Agni-hymn, discovery of Indra, and the Nahuṣa threat
सृष्टवा लोकांस्त्रीनिमान् हव्यवाह प्राप्त काले पचसि पुनः समिद्ध: । त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति- स्त्वमेवाग्ने भवसि पुन: प्रतिष्ठा
sṛṣṭvā lokāṁs trīn imān havyavāha prāpta-kāle pacasi punaḥ samiddhaḥ | tvaṁ sarvasya bhuvanasya prasūtiḥ tvam evāgne bhavasi punaḥ pratiṣṭhā, havyavāhana ||
ஹவ்யவாஹனே! படைப்புக் காலத்தில் இம்மூன்று உலகங்களையும் உருவாக்கி, நியதிக் காலம் வந்தபோது மீண்டும் எரிந்து அவற்றைச் சுட்டு அழிக்கிறாய். அக்னியே! முழு பிரபஞ்சத்தின் பிறப்பிடமும் நீயே; பிரளயக் காலத்தில் அதற்குத் தாங்குதளமாக மீண்டும் நிற்பதும் நீயே.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse presents Agni as a cosmic principle: the same power that generates the worlds also, at the appointed time, becomes the force of dissolution. Ethically, it underscores impermanence and the supremacy of cosmic order (kāla/niyati) over worldly stability.
Śalya is offering a hymn of praise to Agni (Havyavāha), describing fire’s universal role—creation, sustenance as a foundation, and destruction at dissolution—using theological language typical of stuti passages.