Shloka 226
भीष्मद्रोणयोर्दुर्योधनं प्रति शमोपदेशः | Bhīṣma and Droṇa’s Counsel of Conciliation to Duryodhana
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारये: पुनः । जुएके समय द्रौपदीको जो सभामें जाना पड़ा और कौरव वीरोंके सामने ही दुर्योधन और दु:शासनने जो उसे गालियाँ दीं
paśyatāṃ kuru-vīrāṇāṃ tac ca saṃsmārayeyaḥ punaḥ | yatraika-samaye draupadī sabhāṃ gantum avāryatā, tatra kaurava-vīrāṇāṃ samakṣaṃ duryodhana-duḥśāsanābhyāṃ yā nindā-kṣepā uktāḥ, tad bhīmasenārjunayor eva tiraskāraḥ | ahaṃ punaḥ tasyāḥ smṛtiṃ teṣāṃ prati nidadhāmi ||
குரு வீரர்கள் கண்முன்னே இருக்க, அந்த நிகழ்வை நான் மீண்டும் உங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறேன். ஒருகாலத்தில் த்ரௌபதி கட்டாயமாக அரசசபைக்குள் அழைத்துவரப்பட்டாள்; அங்கேயே கௌரவர்களின் முன்னிலையில் துரியோதனனும் துஃசாசனனும் அவளை இழிவுச்சொற்களால் அவமதித்தனர். அந்த அநியாயம் உண்மையில் பீமசேனனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் ஏற்பட்ட அவமானமே. ஆகவே அந்த நினைவை நான் மீண்டும் எழுப்புகிறேன்.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Public injustice—especially the humiliation of a protected woman in the royal court—is not merely a personal wrong but a collapse of dharma that stains the entire polity. Recalling such an outrage functions as a moral indictment and a call to restore honor and justice.
A speaker identified as “the son” addresses the Kuru warriors and deliberately recalls the episode of Draupadī being forced into the assembly and insulted by Duryodhana and Duḥśāsana, framing it as a direct affront to the Pāṇḍava champions Bhīma and Arjuna and as grounds for renewed resolve.